Olmaz ya Şiiri - Necip Emrah Aşıkoğlu

Anahtarı çevirsem kapıyı açsam usulca,
Adını fısıldasam boşluğa,
Mutfak masasında otursan
Olmaz ya,
Hani bir ihtimal dönüp baksan.

Hiç hesap sormasan,
Geçmişi masaya koymasan,
Yorgunluğumdan tutsan.
Konuşmasak,
Cümle kurmasak,
sadece sussak

Yan yana değil,
Yanak yanağa otursak,
Ağlasak
Çocuk gibi
Hüngür hüngür
Nedenini bilmeden,
Nedenini bilmek istemeden.

Sarılsak…
Dünyanın tüm yanlışlarını
Unutsak
Yalnızlık kalsa kapının dışında,
Onu içeri almasak
Islak tuzlu yanaklarını öpsem
Tekrar sımsıkı sarılsak
Hiç ayrılmasak

Ama işte…
Olmaz ya,
Hayal ya,
Ben yine de bazen
Olur mu diye yaşıyorum
Yaşlanıyorum