Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Ben, yılların omzuma bıraktığı tozu silkelerken hâlâ öğrenen bir adamım. Genç yüzlerde hayatı, hücrelerde umudu, bilimde insanın narinliğini gören biri. Bir babayım. Adını her söylediğimde içimde bir ışık yanan küçük bir yüreğin—oglumun— büyümesine hayret eden, onun için güçlü görünen, bazen içten içe kırılan bir baba. Bir eştim. Aşkın değişen mevsimlerinden geçtim; kırgınlık, sabır, alışkanlık, vedaların sessiz ağırlığı… Bazen bir sözün söylenmemiş hâliyle yoran, bazen bir bakışı ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!