Olmaz olsun Ankara
sensiz yazılmasın mutluluk alnıma
girerken koynuma acılar
yıkılsın içimdeki kimliksiz senler
ben bu gece özgür bırakıyorum tüm kanadı kırık kuşlarımı
ankara yakıyor canımı
her kaldırımında sen varsın
her caddesi seni soruyor bana
kuğulu parktaki kuğular
tunalı hilmideki falcı kadın
yüksel caddesindeki gümüşçü
yüzüklerimizi aldığımız o kuyumcu
seni soruyor bana
o öldü diyemiyorum öldü
öldüğünü kendime bile ispat edemiyorum
bir köşeden çıkıp geleceksin diye bekliyorum
ölmedim sana şaka yaptım diyeceksin diye
biliyormusun sevdamın miheng taşı
yastıkların kolları yok ki
dizleri yok ki
ben şimdi dizlerin diye başımı taşlara yaslıyorum
hiç bir şey tenin kadar güzel kokmuyor
hiç bir şeyin tadı yok fırındaki tostların bile
tereyagı suskun
peynir dertli
zeytinler ağlamaklı
sensiz hamam önünün bile tadı yok
koluma kazıttığım adın bile bana yabancı bakıyor
seni unutmadım
bir gün seni unutursam
bilki öldüğüm gündür
oku ruhuma fatiha
unuttu deme ama lütfen
unutamam seni
unutamam
kendimi unuturum ama seni asla
asla
25.032021 13:44
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 18:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!