Sicim sicim, düğüm düğüm bu görünüş.
Mahşerimi kaldı, bizim vuslatımız.
Garip bir ruh oldu yalnızlığımız.
Ateşten sandık, duran oydu ötede.
Yanan bizdik habersiz ahlar, eyvahlar.
Umursamam bende, rüzgârı artık,
Nerden eserse essin tekrarı yok.
Eğlencesine mi kalıyoruz anlayamadım.
Nemize hüzün, nedendir acı çekmek.
Anlamıyorum niyedir bu kadar eksik olmak.
Yorgunluk, kırgınlık yetmezmiş gibi hasret.
Ateşten gömlek; kıldan, tüyden dört yanımız.
Kalmamış söz birde dilimizin ucunda,
Karşılamaz artık hiçbir hacetimizi.
Susmak çaresiz, en büyük evla bizim.
Oldu mu sanmam şimdi bu yalnızlığımız.
Kayıp gidiyor elimizden her ne varsa.
Varlık nedir ki her yanımız eksik.
Kenan Gezici 28/03/2026
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 14:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!