Bu toplum öylesine yozlaşmış ki.
Aziz Nesin 60 demekle haklıymış.
Az bile söylemiş!
Olamıyorsun.
Yiğit olamıyorsun mesela,
Nezaketi acâfet sanandan mütevellit.
Sinirlensen muhattap bulamıyorsun,
Otur dertleşelim dağ keçisi.
Toroslar da böyle mi?
Var mı hayvanlar aleminde yobazlar?
Baba olamıyorsun burda, kıyas kurbanısın.
Bu dünyada kız olamadan kadınsın.
Zorlasan da aynı yolun kaldırımısın.
Neyse ki birileri çarka çomak sokmuş.
Arada tökezliyor.
Dünya o birilerinin hatırına dönüyor.
Birileri değil de binleri olsa bir gün.
Yüzbinleri, milyonları, milyarları.
Şu dingil dünya katsa tozu dumana,
Dönse üstündeki her bireyin hatırına..
Shakespeare ingiliz rüyasında söylemiş..
Burada olmak ya da olmamak yok.
Olamamak var.
Memur olamamak var örneğin.
Müdürün akrabası sıkılana kadar kadro yok.
Dayın aksaraya girene kadar.
Amcan milletin sözde vekili olana,
Hayat sana yavşakları öğretene kadar.
Döksen de dilini, ne öğretebilirsin ki,
Çaresizliği tatmamış insanlara.
5 haneye sığdırıyorlar hayatını,
Aldanmayasın vicdansıza, soysuza..
Eee dağ keçisi, eee bozkurt, eee barçhali?
Hiç düşünmeden, yıllarca yesinler birbirini.
Kimler kimler toprak oldu, eline ne geçti?
Piyonları rahat bırakın, şah artık değişmeli.
Olamamak ya da oldurmamak,
İşte bütün mesele bu.
Çözün şimdi..
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 19:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!