Haysebeyse Şiiri - Azad Kaysadu

.
Bekleyeceğim..
Elvan gördüğüm dünya kararıncaya dek,
Cansıza cananın kıymeti bininceye dek,
Ah şu haysebeyse,
Bitene kadar bekliyorum…

Gözümün yaşı nil nehrini anımsatır.
Cümle alem kirli kan görürken,
Yalnız Musa’nın kavmi suyu görür.
Kavmim gönlümdür, bense kutsal Asa,
Suyu içeceğim günü, Musa’mı beklerim..
.
Ahdim olsun, sen gel gönül bahçeme;
Harfi, sesi ve sözü birbiriyle parçalayıp
Açacağım kalbimin ağzını gözü yummadan,
Belki anlarsın beni, belki de anlamazsın..

Vazgeçiyorum ey Harezm!

Beklerim ama bekleyemem, anla artık!.
Şiirim silahsız örgüt, sesim devletimdir.
Cümleler eksik değil Parem, duygular artık!
Yansın salaş üzüm bağının çitten duvarı
Gözüm kararıyor ve vazgeçiyorum tekrar.
Bekliyorum! Duysun yüreğin gelgit suları!
.
Beni karar denizinde limansız bırakma,
Sana uzanan ellerimi kesiyorsun, yapma,
Sevda aslanın ağzında, ben Hamza’yım.
Beni yere seriyorsun, ölümü hayra yorma!
.
Mem kadar gark olmadan beni anla!
İştahım kapanmadan, sigaraya uzanmadan,
Zamanım dolmadan anla beni, yaşlanıyorum
Eşiği kırıp attım. Affet frida, vazgeçiyorum.
.
Seni beklemekle geçecek bir ömür bana reva mıdır!
Senin dikişle kapattığın yüreğe çilingir deva mıdır?
Söyle, cevap ver bana! Neden susuyorsun?
Zamanım daralıyor ve ben yoluma gidiyorum.
Tüm yollarım sana çıkıyor, napacağımı bilmiyorum.
Uzak dur! Senin faydanı da zararını da istemiyorum.
.
Tekrar vazgeçiyorum ve pişmanım yürek sızım.
Seni bekleyeceğim, sakallarım ağarana dek,
Ruh bedenden ayrılıncaya dek duracağım.
Kazık gibi çakılacağım seni son gördüğüm hatıraya.
Ellibeş kilit vuracağım yüreğimdeki bozuk asmaya!
.
Ben bilmiyorum.
Ben.
Aklım bir kolumdan, gönlüm bir kolumdan tutup çekiyor.
Kollarım kopuyor, faili meçhul bir cinayete kurbanım.
Tabutumda bile kararsızım, nereye yatacağımı bilmiyorum.
Anla beni, ben yalnızca çaresizliğimi yazıyorum..