Oktay İlcek Şiirleri - Şair Oktay İlcek

Seninle yürümek yetiyor bize
Öğretmenim diye, sesleniriz biz
Varlığın çok değer katıyor bize
Daima bilginle, besleniriz biz

Cehl ve cehaleti bastıran sensin

Gerçek insan olan kin kibir gütmez
Adam olup hayvan kal olmayınca
Aklını kullanan geriye gitmez
Cehalet ademde hal olmayınca

Akıl tutmayınca kendine zarar

Karanlık geceler sabahı söyler
Güneş üflemekle solmaz bilesin
İnsanın iyisi zulmeti neyler
Bu dünya sahipsiz kalmaz bilesin

Var ise mayada kibir ve gurur

Sevdiğim dedi ki konuşmayalım
Belli ki sıkılmış, olmaz bir daha
Söyledi boşuna tartışmayalım
Selam versem bile, almaz bir daha

İki mesaj attım telefon ile

İntikam ateşi ile tutuşan
Beşerin cennette yeri olur mu
Din dil ırk yüzünden kızıp sataşan
Kişinin şerefi arı olur mu

Eğer başa gelmez ise
Anlaması geç olurmuş
Hayat yüze gülmez ise
Yaşaması güç olurmuş

Arı gibi çalışmayan

Ömür dediğimiz bir an içinde
Şu yalan dünyayı, yar bilmesinler
Hakka inanmışız her can içinde
Doğru görenleri, kör bilmesinler

Harama uzanmaz elimiz bizim

Bir zamanlar bende ummanda idim
O ummanda bir sır olduğum zaman
Bu sırr-ı noktada bir bütün idim
O ummanda bir sır olduğum zaman

O dem ne dost vardı nede bir eşim

İstenilen gibi olmuyor isen
İstenmeyen biri, oluverirsin
Herkesi bahtiyar etmek istersen
Üzüntüyle günden, güne erirsin

Övülme arzusu işe yaramaz

İlmi ledün sırrın, bilmek istersen
İnsanı kamilden, ol da öyle gel
İlelebet baki, kalmak istersen
Ölmeden önce sen, öl de öyle gel

Kendini bir görüp, bilseydin keşke