Oktay İlcek Şiirleri - Şair Oktay İlcek

Ne hakla sen benim kalbimi çaldın
Suçum sevmek ise geri ver bana
Şu benim aklımı başımdan aldın
Sen olmadan geçen günler zor bana

Nasıl böyle gittin aklım almadı

Kalbin güzel ise, işin zor olur
Velakin bin güzel, yüzden iyidir
Hal bilmeyen ile, dünya dar olur
İnsanı görmeyen, gözden iyidir

Kalbi temiz olan, insanlar azdır

Aklının peşinden, gideyim dersen
Yanında kalbini, alasın derim
Kırılmış şu kalbi, nideyim dersen
Kalpler harap olur, bilesin derim

Bilmem ki ak mıdır, kara mı yazgı?

Toplumda kaybeder kendi kalanlar
Varoluşta yenen, onlar olacak
Ancak kamilleri örnek alanlar
Bu dünyada barış, huzur bulacak

İsteriz dünyada cenneti kurmak

Hatırlanmak için, kendini yorma
Seni seven insan, arayıp sorar
Hayırsız güzele, gönlünü verme
Gerçek dost olanlar, yaranı sarar

Aldanma hayırsız, birine asla

Kendini yüksekten gören her kişi
Şeytanın yoluna gitmiş demektir
İster erkek olsun isterse dişi
İnsana kötülük etmiş demektir

Üstünlük taslayıp kendini över

Söyle ey nazlı yar ne idi derdin
Konuşmadın benle küstün sonunda
Sen bana bu zulmü reva mı gördün
Arayıp sormayı kestin sonunda

Aşkınla aklımı başımdan aldın

Para makam mevki kör etmiş bizi
Adamlık insanlık, dilemez olduk
Ne kadar da kötü kirletmiş bizi
Lekesi çıkmıyor, silemez olduk

Beşerler türedi insanlık öldü

İnsan ister ise kalpte yarini
Aşk için uğraşır, kime ne bundan
Gönül arzu etse dost didarını
Ummana karışır, kime ne bundan

Deryaya dalanlar kendini bulur

Ay dolanır yıllar geçer
Geleceksen gel sevdiğim
Şu hayattan ömür gider
Daim benle kal sevdiğim

Sabah olur söker şafak