Toplumda kaybeder kendi kalanlar
Varoluşta yenen, onlar olacak
Ancak kamilleri örnek alanlar
Bu dünyada barış, huzur bulacak
İsteriz dünyada cenneti kurmak
Hatırlanmak için, kendini yorma
Seni seven insan, arayıp sorar
Hayırsız güzele, gönlünü verme
Gerçek dost olanlar, yaranı sarar
Aldanma hayırsız, birine asla
Kendini yüksekten gören her kişi
Şeytanın yoluna gitmiş demektir
İster erkek olsun isterse dişi
İnsana kötülük etmiş demektir
Üstünlük taslayıp kendini över
Söyle ey nazlı yar ne idi derdin
Konuşmadın benle küstün sonunda
Sen bana bu zulmü reva mı gördün
Arayıp sormayı kestin sonunda
Aşkınla aklımı başımdan aldın
Para makam mevki kör etmiş bizi
Adamlık insanlık, dilemez olduk
Ne kadar da kötü kirletmiş bizi
Lekesi çıkmıyor, silemez olduk
Beşerler türedi insanlık öldü
İnsan ister ise kalpte yarini
Aşk için uğraşır, kime ne bundan
Gönül arzu etse dost didarını
Ummana karışır, kime ne bundan
Deryaya dalanlar kendini bulur
Ay dolanır yıllar geçer
Geleceksen gel sevdiğim
Şu hayattan ömür gider
Daim benle kal sevdiğim
Sabah olur söker şafak
Bende bu dünyaya köle mi geldim?
Birde bu çağ çoktan kapandı derler
Evrilmiş kölelik devam ediyor
Birde bu ahvale uyalım derler
En büyük kafestir insanın kendi
Doğruya inanmak, yeterli sanma
Doğru işler yap ki, doğru olasın
Herkes birbirini, eleştirirken
Sen adım atarak, bir yol alasın
Haksızlık dünyayı, öyle sararsa
Kulak ver sevdiğim dinle ne derim?
Senin aşkın küle, çevirdi beni
Melekten güzeldin sen bana yarim
Terk edip gidişin, devirdi beni
Acımadın zalim bana zulm ettin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!