İnsanlığın umutları nerede?
Ne umudu ne güveni kalmadı
Zalimler çoğaldı yalan her yerde
Doğruların bir seveni kalmadı
İnsanlar barışı bulur diyemem
İyilik yapanlar pişman oluyor
İnsanlık bu çağda, bozulur oldu
Kötülük yapanlar tebrik alıyor
Dosdoğru olanlar, ezilir oldu
Bu dünya bir türlü huzur bulmadı
İnsanlık davası yolun başıdır
Başka yol arayan yorulup gider
Eğitim toplumun yapı taşıdır
Memleket üstüne kurulup gider
Vatanı sevmekle her şey bitmiyor
'Ben zengin biriyim' deyip kurulma
Menfaat gözetip vara sarılma
Para için doğru yoldan ayrılma
İnsan olan pula tapmaz efendim
Bir insan dosdoğru yolunda ise
Hep dolandım durdum ıssız çöllerde
Sam yelleri esti, savurdu beni
Çok cefalar çektim gurbet ellerde
Yar hasreti yaktı, kavurdu beni
Talihim yüzüme bir gün gülmedi
Ne hakla sen benim kalbimi çaldın
Suçum sevmek ise geri ver bana
Şu benim aklımı başımdan aldın
Sen olmadan geçen günler zor bana
Nasıl böyle gittin aklım almadı
Kalbin güzel ise, işin zor olur
Velakin bin güzel, yüzden iyidir
Hal bilmeyen ile, dünya dar olur
İnsanı görmeyen, gözden iyidir
Kalbi temiz olan, insanlar azdır
Aklının peşinden, gideyim dersen
Yanında kalbini, alasın derim
Kırılmış şu kalbi, nideyim dersen
Kalpler harap olur, bilesin derim
Bilmem ki ak mıdır, kara mı yazgı?
Toplumda kaybeder kendi kalanlar
Varoluşta yenen, onlar olacak
Ancak kamilleri örnek alanlar
Bu dünyada barış, huzur bulacak
İsteriz dünyada cenneti kurmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!