Oktay İlcek Şiirleri - Şair Oktay İlcek

Niçin ararsın beni bunu aklım almadı
En kötü günlerimde, terk edip gittin beni
Senden gelen haberin hiç anlamı kalmadı
Yokluğunla yıkıldım, perişan ettin beni

Ben bu aşkın sonunu hiç hesaba katmadım

Bahar gelir yaprak döker
Hüzünlenir şu yüreğim
Gözlerimden yaşlar düşer
Hüzünlenir şu yüreğim

Sonbaharda hava serin

İnandığı şeyi yapan bir insan
Ölünceye kadar yorulmaz imiş
İnanmak gerekir başarmak için
Yoksa bir amaca varılmaz imiş

Anlamak istersen çevrene bakın

Çoban bakmaz oldu, mala davara
Koyunu kurt kapmış, kuzu iniler
Yolunu şaşıran, toslar duvara
Bazen şaşa kalır, bazı iniler

Belki bugün olur, belki de yarın

İnsana yakışan engin olmaktır
Engin olmak gönül işidir softa
İyiyi kendine örnek almaktır
Karakter her şeyin başıdır softa

İnsana her zaman sevgi yakışır

İyilerin nesli tükenir olmuş
Kötüler her yerde, hüküm sürmekte
Yiğitler sevgi ve saygıyı bilmiş
Namertler kendini, üstün görmekte

İnsanı genelde kötü anarlar

İnsanlığın umutları nerede?
Ne umudu ne güveni kalmadı
Zalimler çoğaldı yalan her yerde
Doğruların bir seveni kalmadı

İnsanlar barışı bulur diyemem

İyilik yapanlar pişman oluyor
İnsanlık bu çağda, bozulur oldu
Kötülük yapanlar tebrik alıyor
Dosdoğru olanlar, ezilir oldu

Bu dünya bir türlü huzur bulmadı

İnsanlık davası yolun başıdır
Başka yol arayan yorulup gider
Eğitim toplumun yapı taşıdır
Memleket üstüne kurulup gider

Vatanı sevmekle her şey bitmiyor

'Ben zengin biriyim' deyip kurulma
Menfaat gözetip vara sarılma
Para için doğru yoldan ayrılma
İnsan olan pula tapmaz efendim

Bir insan dosdoğru yolunda ise