Yaş elliyi buldu, vakit azaldı
Zaman geçmiş aklım, almadı nidem
Bedenim yoruldu, moral bozuldu
Kimseler halimi, bilmedi nidem
Nede çabuk geçmiş, yıllarım birden
Aha geldik gidiyoruz dünyadan
Bir kısacık ömür kalmış nideyim?
Ne anladık ne gördük ki hayattan
Bir mezarın taşı kalmış nideyim?
Kusursuz değildik hatalar yaptık
Seninle yürümek yetiyor bize
Öğretmenim diye, sesleniriz biz
Varlığın çok değer katıyor bize
Daima bilginle, besleniriz biz
Cehl ve cehaleti bastıran sensin
Gerçek insan olan kin kibir gütmez
Adam olup hayvan kal olmayınca
Aklını kullanan geriye gitmez
Cehalet ademde hal olmayınca
Akıl tutmayınca kendine zarar
Karanlık geceler sabahı söyler
Güneş üflemekle solmaz bilesin
İnsanın iyisi zulmeti neyler
Bu dünya sahipsiz kalmaz bilesin
Var ise mayada kibir ve gurur
Sevdiğim dedi ki konuşmayalım
Belli ki sıkılmış, olmaz bir daha
Söyledi boşuna tartışmayalım
Selam versem bile, almaz bir daha
İki mesaj attım telefon ile
İntikam ateşi ile tutuşan
Beşerin cennette yeri olur mu
Din dil ırk yüzünden kızıp sataşan
Kişinin şerefi arı olur mu
Eğer başa gelmez ise
Anlaması geç olurmuş
Hayat yüze gülmez ise
Yaşaması güç olurmuş
Arı gibi çalışmayan
Ömür dediğimiz bir an içinde
Şu yalan dünyayı, yar bilmesinler
Hakka inanmışız her can içinde
Doğru görenleri, kör bilmesinler
Harama uzanmaz elimiz bizim
Bir zamanlar bende ummanda idim
O ummanda bir sır olduğum zaman
Bu sırr-ı noktada bir bütün idim
O ummanda bir sır olduğum zaman
O dem ne dost vardı nede bir eşim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!