Hoyrat sevdiğim…
Karanlıklar kayboldu, esiyor rüzgâr,
Bilmediğim zamanlarda, geçiyor vakit,
O zamana ait değil yüreğim, kayıp bir gün,
Geceden çıktı; halsizliğin doruklarında, yorgun beden…
Her cümlemde tek anlam yüküsün…
Dünya çok farklı, ben dünyada yoğum san ki,
Gölgelere sarılmış bir hayat, belli belirsiz tutuyor gibi,
Adımlarımda kaybolur uzaklar dönemem geri, ben kaybolurum
Bir garip dolunay olur yüreğim açar geceleri…
Masmavi atlas örtünün yüreğe serilen özgürlüğü gibi...
İçimde saklanıyor bir hüzün suskun ruhum
Kalbimde yıpranıyor sevgim taşıyamıyorum
Yar dediğim gönül verdiğim gözlerimin baktığı
Beni alıp benden yıldızlara uçuran kanatlarım olurmusun...
Mühürlenmiş üstelik…
Ruhum çok yalnız, tenimde…
Dört yanım denizle çevrilmiş gibi kuytu bir adayım
Alabildiğine sessizlik, hüzün rüzgarının nefesine karışmış
Bir güneş doğmuş benden uzak yamaçlara,
Mühürlenmiş yalnızlıklar
Yapma gönül vurma sırtımı yere
Yokuşlar üzerime gelirken ezme beni bu kadar
Ezme yüreğimi ruhumu çıldırtma bedenim de
Özlemlerim var duygularım hasat kaldırıyor…
Mum oldum…
Gökkuşağının altında karşılaştık,
Gözlerde tutkunun, tadını yaşadık,
Sevdik yüreklerde, aşkı şakıdık,
Ve hayatı yaşadık çılgınca, özünde.
Mutluluk yansıdı alabildiğine….
Deniz çağırdı.
Kadife giyinmiş berrak suyu ışıldıyor,
Sütliman bir keyif sunuyordu,
Haydi, gel dercesine,
Mavi sözlere uçuyor…
Küller savruluyor yüreğimden acıtıyor ruhumu
Bir karanlık gölge gibi hayat saklanıyor gözlerimden
Vurgun rüzgârlar esiyor tenimde bir cımbız misali çekiyor
Yanıyor bakışlarımda sevgin alevlere düşüyorum…
Mavi susuyor…
Bir derya oldu hayat, sonu gelmiyor,
Zaman esir almış canı, tene düşmüyor,
Gözler sarmış karanlığı, sessiz ağlıyor,
Ruhun neşesinde, eksik bir şey var,
Koparıverdin…
Senden sonra rüzgârlar sustu
Esmez bir daha yüzüme esmez
Sütliman deniz gibi hava çok durgun
Yaprak oynamıyor susmuş bu hayat…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!