Uyanırım
Bir ok gibi vurdun, ölümcül zamansız,
Yıkılmış duyguları, yaşadı bedenim,
Çığlık bestelenmiş sözlerimde,
Haykırdım, susmadan isyanımı.
Varışı yok yüreğin
Bir yokluk gibi, çevirdi rüzgârın esintisi,
Gözlerimde damlalar, çok hüzünlü aktı,
Dinmiyor uzakların yankısı, çınlayan sarsıntısı,
Yıkılan bir bedende, emekleyen son nefesim…
Varlığımdan çözülsün, hayatın ilmeği…
Yüreğim meze oldu gözlerine, sevgi umdu,
Sen gelmedin, gaip gecelere takıldı ruhum,
Bir isyan çığlığı koptu, derin nefesimden,
Duygularda kör oldum, halsiz kaldı bedenim…
Yağdın bakışlarıma ansızın…
Gözlerim yağmur olur yağar,
Tenime dökülür ıslaklar,
Bir günün sonunda,
Kararan geceler doğar…
Vuruldum prangaya…
Karışık rüzgârların uğultusu, dokunuyor tenime…
Titreme geliyor bir an, kaskatı bir yalnızlığa,
İçimde sızlıyor, duygularım donup kalıyor,
Ruhum bir kafeste mahkûm, özgür değil…
Ve yaşam oldum…
Güneşin özünde, sıcakkanımda,
Yanıyorum bedende, yürek atışında,
Doğmuş dünlerde, bugün hayatta,
Dostluklarda yaşıyorum, paylaşımlarda…
Ve yüzüme yansıyor…
Öyle özledim ki; gözlerindeki sevgiyi,
Yokluğunda dağlar, üstüme yıkıldı sandım.
Bakışlarından daldım, en derin sulara,
Yüreğin nefesime, can oldu soluklandım…
Ve seni bekliyorum orada…
Koşuyorum arkama bakmadan,
Bilmediğim yollara girdim,
Altı derin, üstü karanlık,
Gözlerimi dağlıyor, görünmezliğin.
Ve hayata dair…
Karanlıkta, denize dökülür,
Yüreğimden taşan duygular,
Dizginleyemem ruhumu,
Kaçar kurtulur…
Ve hazırdı…
Akşamın yorgunluğu düşüyor denize,
Gün o kadar yaşamakla geçti ki doya doya…
Seyretmedi yürek savaştı yaşamak için,
İçinde gizlemedi kendini hep hayat cephesinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!