Susup sessizce…
Yüreğim dayanmaz sensiz bir ana,
Gözlerim kararır görmez boşluğu
Vurgun duyguların en karmaşığı
Dökülür tenimden susup sessizce…
Taşarım bugün…
Unutmak istiyorum yaşadıklarımı
Ruhuma pranga bağladım lal oldum hayata
Suskun duyguların bastırılmış dehlizindeyim
Görmüyorum yaşamı dört duvar esaretim…
Tutamaz ellerinde, kayan bir yıldız olur…
Bir zemheri gecesinde, üşüyorum senden uzak,
Korkutan bir ten titremesi, sarıyor ruhumu,
Bilmediğim kâbusların, dehliz karanlığında,
Duygularım zifiri, kanıyor içten içe…
Toprağa uzandım, halsizim bugün…
Gülmüyor hayatın, yaşlı gözleri,
Varlığım acıyor, yaşamda bugün,
Tenimi yakıyor, hüzün ateşi,
Ruhumdan taşıyor, duygular bugün…
Tenime giyindiğim…
Sevgi dolu duygular,
Saldım gözlerine,
Yüreğimden kopardım,
Bir tutam gül dikenleri elimde…
Tütüyorum duman gibi…
Karanlık böcekler, ısırır tenimi,
Bir uyku sendromu, başlar gönlümde,
Duvarlar yürür, çınlar kulağım,
Ruhumda işkence, dövmesi başlar…
Cenneti dünyada kurduk…
Bir fırtına esti, karanlığı aldı götürdü dünyadan,
Bembeyaz bir gökyüzü güven verdi, sıcacık aktı günün ilk ışığı kalplere,
Hayat sıfırlandı, milattı yeni bir yaşam başladı.
Tabiat öyle bir nefes aldı ki; bekliyordu sanki, merhaba dedi güne heyecanla,
Çiçek olup açanım…..
Sen bir yürek atışısın, kafesinden fırlayan,
Yalnızlığımın kalabalığı, gözlerimi yakan,
Unutma her zaman, sen varsın ruhumda,
Çılgın gibi seveceğim, ateşlerde yana yana…
Çılgınca akar…
Ruhumda hapis, duygular saklı,
Görmüyor güneşin, doğuşunu bedenim,
Kim bilir kaç zaman, hükümlü yalnızlığa,
Zincirler bırakmıyor gideyim…
Çıplaklığım giyer suskun sesimi…
Kanatlarım kopmuş bedenim uçamıyor,
Ruhum örselenmiş duygularım ölüyor,
Bakışlarım hüzünlü tenimde yangınlar var,
Ellerimde kırık camlar, kesiyor umutları…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!