Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Oktay Çekal

Sonra uyku giyiyor gözlerim…

Bekleyen hüzün dağılıyor,
Sessiz bakışlara, rehavet çöküyor,
Durulan gökyüzü…
Rüzgârı yolcu ediyor bir zaman,

Devamını Oku
Oktay Çekal

Son rol…

Kırmızıya işlendi hüzünler…
Bu kayıp dünyada yalan oldum.
Çözümsüz bilinmeze sürüklenirken
Hayat perde dedi rolüme…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Sonsuzluğun doruğuna tırmandım…

Bir kayıp gibi gözlerden uzak, geziyorum ötelerimde,
Tırmanıyorum merdivensiz, sonsuzluğun doruğuna…
Mükemmel bir bulut dansına, yakalanıyorum ansızın,
Alıyor beni kalbine gömüyor, bembeyaz duygular…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Unutulmuş bir sevdasın…

Bir veda gibisin suskunluğunda,
Duymuyorsun beni, hoşça kal der gibi,
Öyle olsun git, ruhumdan uzaklara,
Bir daha bakma arkana…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Uğur tılsımı gibi…

Huzurun adımlarısın, hoyrat gecelerde,
Anları yaşatırsın, ruhun yelkovanında,
Nadide bir kolyede, kalbin atışısın,
Dolunayda parlayan gölgelerde saklısın

Devamını Oku
Oktay Çekal

Tütüyorum duman gibi…

Karanlık böcekler, ısırır tenimi,
Bir uyku sendromu, başlar gönlümde,
Duvarlar yürür, çınlar kulağım,
Ruhumda işkence, dövmesi başlar…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Toprağa uzandım, halsizim bugün…

Gülmüyor hayatın, yaşlı gözleri,
Varlığım acıyor, yaşamda bugün,
Tenimi yakıyor, hüzün ateşi,
Ruhumdan taşıyor, duygular bugün…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Tutamaz ellerinde, kayan bir yıldız olur…

Bir zemheri gecesinde, üşüyorum senden uzak,
Korkutan bir ten titremesi, sarıyor ruhumu,
Bilmediğim kâbusların, dehliz karanlığında,
Duygularım zifiri, kanıyor içten içe…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Varlığın canı…

Gökyüzü bağırdı, bulutlar karıştı,
Kayıplar çıkıp, göründü gerçekler,
Karanlığın aydınlığı, caddeye düştü,
Işıklar söndü, sanki küstü…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ve benim rüzgârım esiyor gövdemden…

Dertlerin sokaklarından geçiyorum,
Karanlık bir hüzün var havada,
İçime sığmayan isyanlar, ruhumdan çıkıyor,
Delleniyor duygularım…

Devamını Oku