Tutsun beni ruhundaki senlerin…
Güneş, gökyüzüne boşluktan süzülüyor.
Bir martının gözlerinden, tenime dökülüyor.
San ki; hayat geceyi söndürüyor da,
Ruhumdaki çocuk, güne uyanıyor.
Tutuştum…
Ömrüm tenimde yorgun bu gün…
Sevgim yüreğimde tutsağın,
Kır zincirimi çalsın düğün.
Ruhuma yangınların vursun.
Tutuversen sende kalır elim…
Sağım yangın, solum sana vurgun,
Küle döndüm, tütüyorken bu gün,
İçim baygın, dışım ayık zor gün,
Geçmiyor ki; günler zalim gülüm…
Toz oluyorum…
Karanlık, sensiz; gözlerimi kör etmişti,
Aydınlığın ışığında, göremez oldum seni,
Sokaklar yabancı, adımlarım kayboldu,
Yürüdüğüm aslında, karanlık bir yoldu.
Tükenir sevgi gözlerde…
Uyuyor gibi gözlerim güne kapalı
Bir körün gördüğü kadar görüyorum
Hayatı sıfır bir bakışta tutarken
Aslında boşluğun kucağına düşüyorum…
Tüm babaların babalar gününü kutlarım…
Babalar hep içine ağlar, gözleri güler oysa ağlarken
Çünkü evlatlarına doyamaz sanki canı sökülür teninden
Çalışmak zorundadır ailesi için zamanı çoğunlukla işte geçer
Eve geldiğinde çoğu zaman yavruları uyuyor olur, eşi bekler özlemle
Tüm kadınların dünya kadınlar gününü kutlarım…
Hayatımıza yaşam ekersiniz düzen dolar bir anda
Sevgiyi öğretirsiniz cefakâr kadınlarımız
Her biriniz lalesiniz, sümbülsünüz, gülsünüz,
Sarmaşık yüreklerde yaşayan bülbülsünüz
Tutamıyorsun beni…
İçimdeki o sesi dinliyorum,
Adım oluyor…
Ve ben peşinden gidiyorum,
Görmediğim yerlere…
Tenime düşen senlerin var ya…
Yüzüme bir bak, gülüşüm sensin.
Ruhuma saplanan, gözlerin var ya.
Çıkıp gelsen, beklenen sensin.
Tenime düşen, senlerin var ya…
Tek millet tek yumruk…
Yüreğim kaldırmıyor artık.
Gözlerimin gördüğünü.
Zihnim bir mahpushaneye atık…
Sanki müebbet yorgunu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!