Hayata dokunurcasına…
Bu hayatta sevgiye uzanmak
Ellerinde tutmak mutluluğu
Doymak gözlerindeki bakışlarda
Gördükçe coşmak sevdiğini
Güneşi açıyorum güne…
Ellerim yandı boşluğun ateşinde, dokunamadım sana,
Gözlerim kör oldu, gökyüzünün mavisine bakamadım,
Ruhumda depremler aldı beni, yerle bir oldum dağıldım,
Sevgimi sakladım tenimde, her yürek atışımda kanadım…
Güneşin doğsa da yüzüne…
Sokakların sessizliğinde, sözlerim kördüğüm,
Duygularımdan dökülürsün, hislerim kördüğüm,
Tenimde kaybolur hayatım, ruhum bir kördüğüm,
Aldığım nefesin canı yok, yüreğim kördüğüm…
Güzel kadın..
Gözlerini kaçırdı, gözlüğün duvarından,
Asil duruşu vardı, güzel kadının,
Dalgalanan saçlarına, kız kulesi şahitti,
Aslında seyrettiği bendim güzel kadının…
Güzel olacak aşkın giysisinde duygularımız…
Aşk bir ağacın dalından, baktı gözlerime,
Göz kırptı heyecan yaptı, titredi tenimde,
Aktım nehirlerimden özgür okyanus oldum
Sevgi açtım gülün kokusunda, aşkta doğdum…
Habersizce
Burgu burgu döndüm yürek kafesimde
Yokluğun dibeğine döküldüm öğütüldüm
Gözlerime yorgunluğun uykusu gizlendi
Kasvetli duyguların nemli sıcaklığında
Güne doğalım…
Yüreğimde sevdam bu gün, parçalı bulutlu…
Dokunsan özlemlerime, yağıp sel olurum.
Tükenmez aşkım gecelerimde, yanan mum olurum.
Damlar gözlerimden sonra, yakar köz olurum.
Güne şafak vuruyor ansızın…
İçimde yürüyor sevdamın acıyan adımları
Beni de alıp ruhumdan çalıyor, bilmediğim çok ötelere
Kayboluyorum bu yolların tozlarında, bedenim sahipsiz
Yine, sevgimin mükâfatı mutsuzluk oluyor, yalnızlığıma…
Güneş doğarken güne hep gece olurum…
Karanlık sorular var, kafamda
Yıldızlara sürgün hapis gibiyim…
Cevaplar susmuş dudaklarımda,
Konuşmaz yürek iflas etmiş, gibiyim…
Güneş doğmasın gönlüme…
Anlamadın beni, hiç görmedi gözlerin.
Bir yaz günü yaşattın, kara kışları içimde…
Sanki kulakların sağır olmuş,
Aklın başka yerde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!