Dönüyorum yalnız bir hayatta…
Rüzgârgülü oldum ben,
Dokunan her rüzgârda,
Dönüyor başım…
Öyle üşüyorum ki;
Duygularımı bakışımda gömdüm…
Alıp ta benden seni, bırak benimle kendimi,
Yüreğinin tutsağı olmuş, ruhumu azat et.
Sokulmasın karabasan, gecelerin elemi,
Canımdan seni alıp ta, sökercesine terk et.
Duygularım esirin…
Yağmurun damlaları, düşer tenime,
İsmini kazır, seni anlatır san ki,
Toprağın kokusunda, tenin saklıdır,
İçime çekerim, nefesim olur…
Düşüncede silinmiş…
Bir çığlık patlıyor içimden, haykırıyorum hayata,
Kaskatı olmuş bedenim, sürükleniyor girdaba,
Acının nefesi çekiyor, soluk almıyor ciğerim,
Düşünmeyip yazsana…
Gözlerinde bin şiir yazılı,
Okumuyorsun aynaya baksana
Gözlüğüne hapis etmiş düşünüyorsun
Ellerine kalemi alıp ta düşünmeyip yazsana
Duvarlarıma aşkını yazamazsın…
Soruyor gözlerim dudaklarına konuşsana,
Ruhumda hazin duygular öbeklenmiş.
Üstelik sevgime saplanan yokluğun,
Kanatır yüreğimi, üşür tenimde sensizlik.
Duygular aşk olur sana…
Gözlerin gözlerime sokulsa,
Ruhun tenime dokunsa,
Dudakların buseden kuş olup, konsa…
İçimdeki duygular, aşk olur sana.
Duygumda kaybolup, aktım kendimden…
Akma teninden yüreğime, akma…
Ne olursun yakma tenimi, ateşinle
Kocaman duygularınla, sokulup ta,
Zindanlarına atıp, müebbet kesme…
Duygunun şifresi çözülüyor…
Gökyüzüne savrulmuş, yaprak misaliyim.
Boşluğun ellerinde kaldım, bakışlarımda hüzün,
Tenimde yalnızlığın, şarkısı mırıldanır.
Yüreğimden dökülür acılar, katran karasıdır.
Duygularım seni arıyor…
Öyle bir akşam çöksün ki; yıldızlar sende yansın.
Sevgimde açan güllere, aşk sarmalı dolansın.
Sokak da yanan lambalarda, yüreğim harlansın.
Tenimde soluklanan sevgim, aşkınla yaşıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!