Tenime sinmiş yokluğunu da…
Yalnızlığım çağırıyor seni,
Yoksa sende yalnız değil misin, benim gibi?
Çok korkuyorum gecelerden,
Yüreğime taş gibi sensizlik, oturmuş ve…
Tenim yanan kızıl ateş…
Hayallerim terk etti, gecelerimi,
Beni artık hiç bir şey, mutlu edemez,
Uykularım sarmıyor, artık tenimi
Ruhum bir deli rüzgâr, ama gidemez…
Bir kalabalık yalnızlık sarmış her yanımı,
Ne yapsam kendimi bulamıyorum.
Sel gibi akıp sakınmazken canımı,
İstesem de yokluğunda duramıyorum.
Terk ediyorum…
Susuyorum, sen sustukça konuşmuyorum.
Gözlerimi bile okuyamaz bakışların.
Varlığının o güven veren yamaçlarını,
Sokulmayan sıcaklığından için terk ediyorum.
Su gibi akan bir hayat…
Mutsuzluğa demir atmış, yüreği yalnızlığa hapis
Akan bir nehir olmuş, denizlerde saklanan
Mutluluğu ararken, gerçeklerle tanışmış.
Kader demiş adına, hep rolünü yaşamış.
Sözümden dökülüyorum…
Bir soğuk bakışın, ardına saklanma,
Sen bu değilsin ki, kendini kandırma.
Gözlerin bir gökyüzü, sakın karartma,
Geceyi uyandırıp, günü uyutma.
Sözlerime sakladım, şiir gibisin…
Yüreğime doluyor, senin gözlerin
Akıyorsun sevgime, yağmur gibisin,
Çağlayan teninde, suskun nefesin
Hep ruhumda sakladım, benim gibisin…
Sonsuz olup gelmesen…
Yoluma vurulmuş sensizliğin damgası.
Adımlarım alıp götürse gözlerim kalıyor.
Yüreğime çakılmış aşkımın mazbatası.
Dil sözü alıp götürse ruhum gitmiyor.
Sonsuz oluyor sevgim…
İşte…
Yine bir akşamüstü,
Karanlık otururken tenime…
Ruhumu esir almış boşluğun,
Sonsuz gibi yaşanmışlıklarımın anılarında…
Bir anlık sensizlikti.
Çöken yüreğime,
Oysa yokluğunun sokaklarında,
Dolaşırken…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!