Meleğimsin…
En güzel, gonca gülüm,
Lal oldum yokluğunda, bi çare…
Emeğimsin, ömrümün hasadı,
Gayrı sensin dermanım,
İnliyor yürek sazım...
Sana gönlümün kucağını açtım.
Nefesim bir sarılsa ister misin?
Gözlerimin ferinden ışık saçtım.
Tenine sokulsa ses eder misin?
Nefesimden çıkıyor aşkım, ruhumu alıyor…
Dalıyorum rüzgarlara hayallerimi salıyorum
Gittiğim kayıplarda bulunmaz oluyorum
Ben kendimi unutmuşum başkası oluyorum
Bir yabancı yüreğimde peydahlanıyor ansızın…
Nefesime dolan sevgim olsan…
Boğan bir gecenin kolları oldun
Sıktıkça boğazımı nefesim çıktı
Sevgime dokunan yüreğin yoktu
Soğuk bakışında gözlerim dondu…
Nefesime rüzgârgülü dokunur…
Bu gün yorgun sözlerim,
Dudaklarımın prangasında…
Sel vuruyor tenime san ki,
Hayallerim boğulmuş ruhumda.
Nefesimin/canımın bakışlarını…
Sevgimin her damlasında,
Bir emek vardı.
Yüce tepeleri aştı gönlüm,
Patikalarda geceledim.
Nefesim ol gel…
Çığlığım duyulmuyor, sanki esir alınmış duvarlar saklıyor,
Sen gel artık bedenime gir, duy nabzımın sevgiye vuruşunu,
Haydi, bak bana gözlerinden, köprü kur yüreğim gelsin,
Çok güzel olacak hayatımız, kavuşursak eğer…
Nefesin dokunsa yaradır
Başağa buğday dolmuyor,
Yüreğime sevdan konmuyor.
Bu rüzgârlar sensiz esiyor,
Gözlerime gölgen düşmüyor.
Nehir misali kendim den taştım sana…
Gökyüzü oldum masmavi, umudun rengini sürdüm hayata.
Boşluğun merdivenine bastım, özgürce yürüdüm.
İçimdeki sıkıntıları, bakışlarımdan fırlatıp attım.
Kendimi dinledim, kanat çırparken uzaklara doğru…
Güneşin sıcağında kavrulurken bedenim.
Varlığımı bir an yoklasaydın, ne olurdu?
Ömrümün son demine dokunurken bedenim.
Anı harcamadan sokulsaydın, ne olurdu?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!