harabe bir hayatın enkazı altında değerli bir taş gibisin...atam ademden kalma bir evin enkazındasın sanki...o kadar değerlisin ki havvanın sevgisine eş ilklerdensin...
seni sevmenin burukluğu ekşimsi bir zamandan tad almaya benziyor...yanı başında elma şekerleri pamuk şekerler dururken hemde...memnunum en az adem kadar...cennetten sürülmesi olmasaydı belki biz olmazdık burda...banane ki elmalardan pamuklardan...ben memnunum limoni aşkımdan...
bir sabah hengamesi işte...çok görme be sevgili bu bağlantısız sözleri...bir mozaik gibi gör ve freks gibi resmet...
viranlarımın tuğu...pamuksu devletim benim...seni fethetmek tarihe sığmaz...yazmaz herotod bunu...ibn battuta çıkarır mürekkebinden bu rengi...
öyle bir otağki seni beklediğim yer...cengizhanın filleri bile az gelir onu çekmeye...sevgiyle karışık şehvet yüklü çadırımız...leylanın aşkı ferman kalır yanımızda...
gel...gel...aklın tarihinde bir tek isim var....sen sen sen...
denizler safsatalansa...kayalar böbürlense...yaşanacak yer kalırmıydı ki...ırmakla göl,dereyle baraj aynı düşünse...delirse...yutulmadık yer kalırmıydı ki bize...
vucudlar sönse...rahimler kurusa...ağızlar yamansa...yaşamak için sebeb ne olurdu ki...
gaybtan haber veren bir cinle geleceği fallayan bir mediuma bu soruları sorsaydım bana şunu derdi sanırım:kimi seviyordunda kavuşamadın?
bir karaçam ormanında gözlerim gezinmekte
ufacık bir alan ve çimenlik üstü muhabbetlerdeyiz senle
uykun kirpiklerin yerine bir çam altı salıncağında
Sümbül ki bir dağ yamacı güzeli
Çiğdem ki nemli otlakların gamzesi
Manolya ki en büyük saksılarımın sahibesi
Gül ki -sensin-; üstüne konan bülbülün katilisin...
2002,Isparta
Birşeyler olmalı
Beni sana yaklaştıracak
Kıl kadar ince
Taş kadar sağlam
Yosun gibi
Ateş ve suyun naralarına aldırmadan
ben sana mecburum diyen şair ile ırakların yakınımdır diyen köy delikanlısının sohbetlerinden çıkan sonuç henüz noktası konulmamış aşk cümlelerinin virgüllerinden biridir sadece...sevmeyi, başka bir dünyanın mahkumuyken yönelim dışı bir yüze asanlar böyle diyor diye düşünme...belki sen ve ben bile o cümlerden birinde geçen küçük bir hecesiyiz...bence oraya ait olan hecenin iki harfinden biri olmak herkese nasip olmaz...okunmak, o sevgi cümlesinde bir kelimenin mimarı olmak, böylesi bir aşkta nasip olmuşsa bana; katran kokusuna bezenmiş bez parçası gibi kimsenin göremediği renge sahip olmaktan mutluluk duyarım...saklı kalmak bazen kötü görünmek kötü kokmak değil midir insanlar arasında...katran ben bez sen....işte öyle...
Bir cumartesi öğleninde
pencere önü yanlızlığımdan sana sesleniyorum...
Akdenizin lodosu her ne kadar uykuya salsa da beynimi
gözlerimi tütsüleyen ekrandaki resmin muson hızıyla uyandırıyor beni...
Gökteki nem, terden kalıplar çıkarıyor ama
ben yine resmine poyrazlanıyorum....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!