Sen
Bütün savaşları durdursan,
ben
Bütün kapıları çalsam,
bildiğim,
bilmediğim,
Üşüdünmü
Titriyorsun
Yoksa korktunmu yavrucuğum
Hani korkusuzca
ve özgürce atardın adımlarını
Hani neden yarım kalmışsın
Dinsizlik masumiyettir
çocuklara bakın
dünyanın en sevilen yaratıkları,
ama
onların dinleri yok,
tabuları yok
Ben karanlığı da severim
Gecede yıldızlar varsa
İçinde ay olmasa da fark etmez
Ve maviyse bulutlar
Sonsuzsa gökyüzünde özgürlüğüm
Ve pırıl pırılsa yasaklar
Ben küçücük bir çocuk olsam
Büyüsem
Büyüsem
Büyüsem
Ellerim kin
Yüreğim kin
Ne olur
o çocuksu gözlerine bakarken büyüsem
Yaşlansam
Ve ölsem
Paslanmış kilitleri kalbimin
Anahtar olsan
Elimi tuttun
Ellerim ellerinde kaldı
Bir ömür
Farkına bile varmadın
Söz verdin unuttun
Sözünü tutmadın
Ve birlik olup yaktılar tanrılarını
Zemherinin soğuğuda söndüremedi ateşlerini
Ağlamadan
Bağırmadan
İtiraz etmeden ölüme
Onlar belki haykırdılar ve ağladılar
Zehirli kir içinde
Pislik kokuyor
Eskimiş
Çürümüş
Küf tutmuş
Yosunlaşmış
Bütün maharetlerimi koymuşken ortaya
Tam da sevme sırası sendeyken
Sevinçleri topladın
Ve ağıtlarımı bana bıraktın
Bu taşan deniz gözyaşım
Bu nehir ağıtlarım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!