Beni hiç kimse sevmeyecek
Benim annemi sevdiğim kadar
Benim seni
Benim beni
Benim şu kırmızı gülü
Benim şu kuşları
İçimdeki sevgi bir nehir büyüklüğündeydi
Her gün derinleşiyor
Hızı artıyordu
Ve boğuyordu beni
Sense her şeyden habersiz
Atmak istiyordum
Bedenim senin diyorsun
diyorsunda
Bu vapurlar bu iskeleler
Bu feribotlar
Bu tren istasyonları
Bu garlar
her yanım kan içinde
her yerimden vurdular sevdam
ölmez sağ kalırsam eğer
hesap soracak değilim
bir daha ayrılmayacağım söz
bunu kaçış sanma
Herşeyi yaptık
Ama bir şeyi unuttuk
Es geçtik
Atladık
Hesaba katmadık vicdanı
Korkuyu hesaba katmadık
Eğer terk eder de gidersen beni
Elimi kolumu kırda öyle git
Eğer sevmez isen
Bugün sen beni
Ateşlerde oda yakta öyle git
Külümü göklere savur öyle git
Bugün Salı!
Mutlu olmalıyım
Güneşli bir havada üşüyorum
Yanmıyorum da ateşlerde
Bugün Çarşamba kızmamalıyım
Bisikletimin tekeri patladı
Ben kardeşim yapmaz dedim
Kaçar sandım
Askerimdi vurdu beni
Korur sandım
Elindeki on dörtlük lav
Parçalara böldü beni
Nasıl uzanacağım buradan sevdiklerime
Nasıl uzanıp sevgilimin ellerini tutacağım
Gün boyu beraberken özlediğimi
Nasıl aylarca görmeyeceğim
Bu parmaklıkları da kıramam ki
Hepsi çelik, demir bile değiller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!