Değer mi un ufak olmaya
Sevda uğruna yollara düşüp yorulmaya
Değer mi kılıktan kılığa girmeye
Bir elini umuttan
Bir elini güneşten
Bir elini yaşamaktan çekmeye
Kavak diplerinde açan
Zehirli mantarlara
Annem göbelek derdi
Zehrinden kaç insan öldü
Sen dağda eşkiyaydın
Birileri tererist derken
Seni hep yarına saklamıştım
Ne kadar yanılmışım,
yarın olacağı belli değilken,
gavurlar hep bugünü yaşar,
gülerdim adamlara,
akılsız sanırdım,
Sen küçücüksün
Herkes seviyor seni
Sen de herkesi seviyorsun
İyiyle kötüyü karıştırma
Ayır birbirinden
Yanılma
Sen içmişsin
Ben burada tepiniyorum
Sen sarhoşsun
Benim başım dönüyor
Sen suçlusun
Cezalar benim
Birileri başka diyor
Sen değilsin
Sen geliyorsun aklıma
Birileri ağlıyor
Sen değilsin birileri gülüyor
Yine sen değilsin
Aynı yaşamı paylaştığımız günlerde
Sabah dokuzda başlardı sevincimiz
Akşamları son bulmadan
Saat sekiz olurdu
Ve sonra on
Aynı otomobilde sevişirken
Sen şafak olursan
Gün başka başlar
Yıldız olursan
gece başka biter,
ne günler sayılır
Ne aylar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!