Delikanlım
Sen şiirlerini yaz
Sen şarkılarını söyle
Sen kitaplarını oku
Sen resimlerini çiz
Sana bir gün bunlar kalacak
Bir gece yıldızlara bakarken
Birini gördüm kendini güneş sanan
Salak mı salak
Birincisi gecede güneş ne arar
İkincisi unutma okyanuslar gemileri de yutar
Üçüncüsü senin ayakların yerde ve bir gün öleceksin
İstanbul’u sevmiyorum gözlerim kapalı
Gözlerim açıkken çok mu sevdim
Sevdim de niçin özlemedim
Sevmedim
Seni sevdim istanbul’da
Sen ordasın diye kaçtım
Sizi kavgaya çağırıyorum
Kaçmak olmaz yoldaşlar
Savaşmaya ve yenmeye
Yenilmek olmaz bu saatinden sonra gecenin
Acısı çıkmalı bunca yorgunluğun
Bunca yıllık ezginliğin
Bu para annem etmez
Annem pahalı
Annem olmaya güç yetmez
Yazdığın şiirler annemi anlatmaz
Canım benim ne işin var
Bu sıcakla gözyaşımı kurutamazsın
Deniz senin değil oğlum nasılsa
Canın çok sıkılıyorsa
Atarsın gider kendini denize
Boğarsın nefesini
Acını ve çirkinliğini
Boğarsın kendini
Bazen kızmalıyız
Yumruklarımızda patlamalı öfkemiz
İsyanımız dudaklarımızda
Bazende yumuşamalıyız
Ve korkmalıyız
Geri çekilmeliyiz dostça
Ben biraz yaklaşıyorum sana
Sen kaçıyorsun
Sen biraz yaklaşıyorsun
Ben kaçıyorum
Aynı şey
En iyisi
Nasıl öveceğim
sevmediğim
inanmadığım birini
Hadi söv dersen
söverim
Kov dersen kovarım
Hep değişkendir sevgiler,
aşklar değişir,
çocukken kardeşler sevilir,
anne sevilir,
baba sevilir
kızlar babalarına aşık olur,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!