Ne kadar isterdim tanısaydın
Anlatmak istemiyorum kendimi
Tanısaydın
Her sabah güneş toplardın odama
Arının bal topladığı gibi kovana
Kırlardan çiçek toplar gibi
Bir gün babalarda ölür
Ve sen de ağlarsın
Şaşırırsın
Küsersin
Ve babalar da ağlar
Belki sen duymazsın
Bir gece yıldızları seyrederken
Güneş yakarsa beni
Ya da gündüz vakti
Önümü göremezsem karanlıktan
Şaşırmam
şansım böyle
İlk defa sevesin tutar,
tutar ben olmam,
ilk defa bir delilik gelir aklına,
tutar ben olmam,
ilk defa tamam ulan dersin
ben olmam,
doğarken Korkutmuşlar
büyürken korkutmuşlar
sokağa çıkarken
evde tek kalırken korkutmuşlar
Kadınlarımızı,
Sarhoş bir denizde
boğulurken düşlerimiz,
boğuşmadan teslim oluyoruz
Bir dalga vuruyor
bir kayalık teslimiyetimize
Anlıyoruzki
Hep
Bir yanım sen olmalıydın
olmadın.
ilk yumruğu sen vurmalıydın
Vurmadın
Gözümün morluğu sen
Gördün mü
Bu sabah kendini bilmezler yıldızlarımı toplamışlar
Oysa her akşam ben onları seyrederdim
Yarın yine açacak biliyorum
Karıştırmazsam gündüzle geceyi
Ne sevmesini becerdim..
ne ayrılmasını..
ne kavuşmasını ..
ne unutmasını
Ne ayrı durmasını..
Ne yılmasını bildim .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!