Yıldız kadar yakındım sana
Uzansam tutamazdım
Uzansam dokunamazdım
Uzansam yakalayamazdım
Ama baktığımda görürdüm
Gecelerdi süslerdi hayalin
Görmeyeli çok değişmiş
Burası benim ülkemmi
Hala konuşana yasaklar
susma, susturma cezaları
Hala özgürlükleri hapsedenler
Demokrasi diye kandırılanlar
Ben belki yıldız olurum
Belki de konduğunda iğrendiğin bir sivrisinek
Belki de uç uç böceğine benzerim
Kanatlarım olur
Ellerine konarım
Birden yüze kadar sayarsın
Seni tanıyınca
Okumayı
yazmayı öğrendim
Seni tanıdım
Tanıdım sandım
Seni sevdim
Demirler hiç kaybolmuyor,
eskimiyor
kırılmıyor,
nedense
hep pahalı
Hep az olan
Biraz gerçekliğe
Biraz seni anlamaya
Biraz kendimi tanımaya
Sevmeye de çalışıyorum dönen dünyayı
Yanan güneşi
Ve akşamın gecesini
Hangi taşı kaldırsam altından sen çıktın
Bir ilkbahar güneşiydin
Saçlarımda bir sonbahar yorgunluğu
Her sabah güneşle doğduğum
Ve aydınlığını gecenin söndürdüğü
En sevdiğim insanların yaşadığı
Ama sevilmediğim
Ama kovulduğum
Uğruna ölümler yaşadığım
İnsan
olmayı
başaramayan sanatçılar
Türkiye'de
sanatçıyım diyenlerdir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!