Seni beklerken,
sensiz gelen araçlara astım kendimi,
sensiz günlerden inip,
senin olduğun günleri saymaktı kaderim, trenler geçerdi pata küte sallanarak, gülümseyen,
ağlayan,
coşkulu yolcular dolardı istasyonlar,
Bekleme yüreğim boşuna
Çalma kapılarını çaresizliğin
Açan olmaz sevilmedinse
Acındırma
Ayrılanlar bir daha kavuşmuyor ki
Bekleme yüreğim terk edildinse
Kim beklemez yarını bugünden sonra
Ne kaldı şurasında şunun
Nerden baksan dört saat eder
Birazdan güneş tepikler ormanları
Sonra insanlar terler fabrikalarda
Soğuk kar kış demezler
Beni yine ara
Ne zaman anlarsan
Telefonumda açık
Gönlümde sonunaca
Şimdilik kalbimde gömdüm
Sor
Gelirim yollarımsın
yürürüm adımımsın
Sararım kollarımsın
Dururum durağımsın
Beklerim nöbetimsin
Tutarım ellerimsin
Ben altı demir üstü paslanmış
Değersiz bir taşım
Araştırmayın boşuna
Benim tarihim bu
Altı pırlanta üstü küflenmiş
Unutulmuş değilim
Aşk değil,
tutkumsun,
sevginin patlamış hali,
her yönünle benimsenmiş
Ele avuca sığmayan ,
Daha iyisi yok,
İnsanlara doğruluğu öğreten
Ahlaklı yapan
tanrı değil
ölüm korkusu
öldükten sonra yaşatılma,
iyi hatırlanma,
Benimle konuşuyorsun
Yüzüme
Bana konuş
Atacaksan da beni bana at
Arkamdan konuşursan
Susarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!