Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Bazen
insanı üşüten bir şey olur,
ya sensizliktir
ya başka bir şey
sadece üşüdüm

üşüyorum
kıştan değil
soğuktan değil
kardan değil
Zemheriden değil
sensizlikten

Sensiz
ben diye birşey varmıydı
Herhal yoktu
Varsada cahiliğime say
Bilemedim
Sensiz bir ben

Gücün yetiyorsa
Cesaretin varsa
iyiliği mecbur tutacaksın
Ve bir yasak konacaksa
Bir mesafe olacaksa
kötülüğe konacak

ilk çocuğumu kaybettiğimde
bir park bahçesinde
salıngaçlar arasında
oyuncaklarıda bırakıp beni aramıştı
ağıtları çıldırtmıştı
çaresizdim

Söylenmeyen tek söz kalmamışsa söylenecek sözde yoktur
Varsada tekrarı olur

Cömertse cömertliğini yapsın
Mertsen mertliğini
herkes
Başkasının cebinden
Başkasının hesabından
çalmasın çalışmasın

Dininiz değiştiğinde
beyninizde değişir,
arada bir
pratik yapmak
beyni geliştirir
ve zenginleştirir

Vay benim güzel annem
Güzel olmuşun güpgüzel
Vay benim alın terim
Boşa yorulmamışın
Vay benim gözüm
Görmüşümde görmüşüm, görülmemişim

Sarhoşum
Sevdalıyım
Saat gecenin yüz on beşi
Ayaklarım dört
Ellerim sekiz
Gözlerim on altı görüyor