İnsanlar acıkırlar
Acıkmaları eşittir
Susarlar susmaları eşit değildir
Sabır ve bilin meselesidir bu
Ama susamaları eşittir
Uyurlar uykularıda eşittir
Özlemlerin gerçeğe
Hasretlerin beraberliğe
Savaşların dostluğa ve sevgiyi
Dönüşmesi istemlerimle
Bu yaşamın içine düştükse istemeden
Boğulmasak
Yüzsek denizdeysek, balıklarca
Havadaysak uçsak, kuşlarca
Karadaysak yürüsek ayağımızla
Bitsek tarlalarda tohumca
Mademki Türk üm
Türküm
Önce yurttaş olmalıyım
Türküm
Önce insan olmalıyım
Türküm
Yol yok
Şu yukardaki göklere giden
Yol yok
Yıldızlara, güneşe, geceye varan
Yol yok
Şu sallanan, yüzen şelaleye uzanan
Bir gün gelir de
Bir karınca ayağına basarsa
İncinir miydin
Hâlbuki sen çok basmıştın onun üzerine
Çok öldürmüştün
Bir kuru ekmeğini çaldı
Bunca yıl yaşadım tek başıma
Kim sayarken birden yüze
Yüz birde beni unuttu
Bu işte bu kadar
Ne güneş yakar tenimi
Ne buluttan boşalan yağmur ıslatır
Sevdanı tadım ya
Kurşunda sıksalar işlemez bana
Buymuş
Ben zaten tanrıya inansaydım
Ta başında ölürdüm yaşamın
Var olan cenneti dururken tanrının
Dünya denilen cehennem de yaşamak
Hiçte hoş olmuyor
Hele birde tertemiz ve günahsızsan
Bir şeyler unuttun
Bir şeyler unuttunuz
Ranzamda oturuşun
Parmaklıklarda ellerinin tutuşu kaldı
Ve yüzümün parmaklıklarla bölünüşü
Sen rehin kalmadın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!