Tanrı böyle daha çok seviyor beni
Ben hiç bir ırka mensup olmayan
Tanrının özellik verip,
övünerek yarattığı İnsanım
Annem bana sormadı
Babam bana danışmadı
karpuz kabuğundan gemiler yaptıkta ne oldu
bir ucundan balık asıldı
bir ucundan yengeç
sonra sulara gömüldü
azgın dalgalarında şelalelerin
boğuldu üzerinde uygunadım yürüyen karıncalar
Çocuklar ne oldunuz
Hep birden mi büyüdünüz
Bir ömür bile geçmedi
Göz açıp kapadık sadece
Neden acele ettiniz
Büyüdünüz de ne oldu
Tut ki benim annem öldü
Tut ki ben öldüm
Tut ki sen öldün
En sevdiklerin öldü
Olur ya ölüm bu
Karşı koyamazsın
Yıldızlar göklerde uçuyorlar
Çocukken uçurduğum tayyareler gibi
Gözlerimi yumabilsem
yummadan bakabilsem göreceğim
Çektikçe ipini sallanan yıldızları
Rüzgar koparacak kuyruğunu tayyaremin
Nereye sürmüşler özgürlüğü
Bizim ellerimiz muhtaç
Bizim gözlerimiz
Bizim yüreğimiz açken
Biz sefilken
Nereye kovmuşlar barışı
Şimdi nerden baksak yaşamaya
Ve kazsak mezarımızı nerden
Nerden başlasak
Birinci sınıfta birinci sırada mı öğrensek
İki yaşında konuşmaya başlarken mi
Babama beş parasızken çikolata aldırırken mi
Yine ihanette bulundum sana
Kollarımda sen uyurken
Hayalimde başkası yaşıyordu
Affet sevgilim
Sen masum tertemiz yüreğinle sarılmıştın
Bense
Doğduğumda bir isim vermişlerdi bana
O ismi taşıyorum defterim de ve hüviyetimde
Ona bakıp beni tanıyorlar
Şimdi büyüdüm
Ne önemi var kavgasızca kazanılan hakkın
Ve başkalarının zevkini ne önemi var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!