Öksüz Benim Şiiri - Züleyha Aktaş

ÖKSÜZ BENİM

Gökten ölüm yağar her gün,
Yurdum yuvam yıkık benim,
Bütün dünya bana sürgün,
Gazze'de ki öksüz benim.

Öğle vakti çöktü tavan,
Evler oldu birer viran.
Hem anadan hem babadan,
Bağrı yanık öksüz benim.

Enkaz altından bakarım,
Gözyaşım kinle saklarım
Arşa feryat çıkarırım,
Yalnız kalan öksüz benim.

Gece vakti yandı çadır,
Külde kalan masumluktur.
Diri diri yanan candır,
O alevde öksüz benim.

Gelen yardım hep yakıldı,
Umutlar nâra atıldı.
Kubbeye giden fasıldı,
Alev alan öksüz benim.

Kirli eller uzanırken,
Körpe canlar inleşirken,
Ar perdesi yırtılırken,
Namusuyla öksüz benim.

Zalim vurur yanar canım,
Duvardan fışkırır kanım.
Bu dünyada bitmez ahım,
Boynu bükük öksüz benim.

Küçücük can, işkence var,
Dar sokaklar o'na zindan.
Gaddar asker yolu bağlar,
Kovalanan öksüz benim.

İsrail’in bombaları,
Yıktı canım tüm dalları.
Görmez dünya bu halleri,
Dili suskun öksüz benim.

Amerikan askerleri,
Destekliyor zalimleri.
Kana boğdu bu yerleri,
Hakk’a duran öksüz benim.

Ne anne var ne de baba,
Zulüm sığmaz hiç hesaba.
Sarıldığım eski aba,
Kefen giyen öksüz benim.

Tanklar yürür üstümüze,
Bakmazlar hiç yaşımıza.
Gelen şu dert başımıza,
Sabır bulan öksüz benim.

Biz ölürüz şehit derler,
Bize kucak açar gökler.
Müjdeyle bekler melekler,
Ruhu diri öksüz benim.

Zalim elbet geberiyor,
Ardından bir leş kalıyor.
Haklı duruş can buluyor,
Başı dimdik öksüz benim.

Nûrferah’ım sözü bağlar,
Gök kubbe bu derde ağlar.
Yıkılsın şu zalim dağlar,
Şehit olan öksüz benim.

✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 19 Mayıs 2026
Saat: 00.15