Od Gülleri Şiiri - Efe Kerem Gümüş

Ateşten zülüfler, tüter, sinemde tüter.
Alevler çalar, tüter, kanar güller
Kanayı kanayı, cesur, yiğit gürler.
Ah, derman tutmaz, yalımlar güller.
Kanayı kanayı, yanar, içimdir güller.

Güller, boz kırmızı yanar güller.
Yar der, can der, cefa der,
Bir nazar, yürek tümden köz keser.
Bir ağlar, bir güler, bin ürker
Gün gece, bu dertten yanar güller.

Kanayı kanayı, ıssız, dermansız çöker,
Çöker, üzerimize jiletten geceler.

Doğarken ölgün kuşlar görmüşüz,
Bab-ı aşktan içeri kabul görmüşüz.
Yarim yarim,
Senden ayrı hazanlar, ölüm görmüşüz.

Nice ovalar, bahçeler,
Şimdicek yaratılmış gibi
Uçuşan böcekler,
En kırmızı, en dolgun, sönmüş güller
Yoksun nice mesken, harap güller.

Basmadığın toprağa haramdır güller.
Yoksun, tutuşur, kül kesene
Yanar, yüceler boyu yanar güller,
Nallar altına, camdır, canımdır güller.