O pak ülküyü. Şiiri - Hasan Belek 2

O Pak Ülküyü.

Hakikat yoluna serdik bu canı,
Unuttuk kibiri, şöhreti, şanı.
Gözleriz her daim nurlu bir anı,
Gönülden gönüle kurduk köprüyü,
Ruhumuzda bulduk o pak ülküyü.

Yüreğim sızlıyor derinden derin,
Gurbette akşamlar soğuk ve serin.
Cihanda bulunmaz sadık bir yerin,
Gerçek bir dosta hasrettir özüm,
Muhabbet bağında hayaldir sözüm.

Bulutlar sarınca yüce dağları,
Gözümde canlanır yeşil bağları.
Gönül heves eder eski çağları,
Geçmişe ağlarken solar bu beniz,
Dalgalanıp durur şimdi kalbimiz.

​Aşıklar saz çalar, dertliler ağlar,
Hicran yarasıyla karalar bağlar.
Yorulmaz yollarda ümitle çağlar,
Hak yola dönenler yolda kalır mı?
Sadakat gösteren ceza alır mı?

Bu dünya hayatı bir yeşil bağdır,
Kimi gün ovadır, kimi gün dağdır.
Göz açıp yumunca geçen bir çağdır,
Gelenler göç eder, kalmaz hiçbir iz,
Dünya malına kanmayız ikimiz.

​Hasan’ın dilinde sönmez bir hece,
Gündüzü nur olur, aydınlık gece.
Çözülür dünyada her türlü bilmece,
Yeter ki kelamın özü pak olsun,
Dostun duasıyla yürek şad dolsun...

Hasan Belek-Akçay
03-07.2026