O Kapılardan
Bir poyraz esmeye görsün nefretten.
Ne güneş ısıtır garip gönlünü,
Ne harını alır buz dağından.
Yıkık-dökük şömineye benzersin.
Alevsiz tütersin yanmadan .
Kurumuş meşe odunu doldursan,
En yağlı çırayı koysan altına sarı çamdan,
Harlanmaz yeniden ,soğumuşsa yüreğin sevdadan.
Bir poyraz estirmeye görsün yüreğine .
Ne güneş doğar garip gönlüne,
Ne yeni aydınlıklar iner ufuklardan.
O zaman sen de anlarsın,
Ferahlık ta sendendir,
Karamsarlık ta senden.
Ebedi mutlu olmak istersen ,
Dön yanlışından...dön.
Sarıl, sımsıkı ,kucakla.
Aç gönül kapılarını.
Asla ayrılma, doğruca gönül verdiğin aşk katarından.
Ayrılma sevda yolunda sana açılacak kapılardan.
Zamanı geldiğinde ,seni de buyur edecekler elbet, o kapılardan.
Hayri Yetiş
07.08.2026
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 19:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!