Pişmanlıkların çoğu zaman ertelediklerindir hayatta.
Erteleme gezip görmeyi.
Ziyaret etmeyi sevdiklerini.
En azından bir huzur evini.
Gör, vakitlice ruh ve sinir hastalığı ile boğuşanları...
Koğuş koğuş bağrışanları.
Ve ardından mezarlıkta, huzur içinde, horlamadan yatanlara bak.
Kendine sor onların ağzından sorularını.
Düşün, nelere keşke diyerek hayıflanıyorsun?
Ve ayağa kalk yeniden.
Başla ilk adımı atarak,
Her gün bir iyilik yap kendine karşılıksız.
Ne bu dünyadan vazgeç,
Ne de bilinmeyen gelecekten kork.
Umutsuz olma.
Anı yaşamak...anı yakalamaktır mutluluk sorunsuz.
Kayıt Tarihi : 4.07.2026 22:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!