Akran Yetimi Şiiri - Hayri Yetiş

Akran Yetimi

Çocukken koştuğumuz sokaklar,
Artık boş kaldı onlar.
Her sokakta kaçak asker izleri,
Sanki "battal ha" sesleri var.
En hızlı Seyfi koşar,
En sinsi Latif oynar.
Bir bakarsın haline,
Etrafında evlatlar,torunlar.

Anılar depreşir birden,
Anı ortağını arar,
Heyhat! bakarsın ki ortada yoklar.
Çocukların dünyası farklı,
İlgi çekmez ki bizim anılar.

Paydaş ararsın yad için anılarını,
Yarısı yırtık resim gibi yarımlar,
Çünkü akranların, dostların orada yoklar.

Ve anlarsın ki akran yetimisin.
Eksilmiş birer birer,
Anılardaki kahramanlar.
Özlersin acı tatlı hatırlayarak.
Biraz korku,biraz hayıflanarak,
Belki biri gelir akranlarından ,
Eski anıları anarsın,
Kah gülüp kah ağlayarak.