Nusret Şiiri - Serdar Tunçluer

Hay Nusret hay;

Hayırsız arkadaşım,
Surat sen,
Suretisin çocukluğunun,
Kafa aynı, fikirlerin değiştimi arkadaşım,
Sen sekizden gün alan...
Ben yüzonsekizde bir akşam..
Karşılaştık seninle,
Kesişme noktasında hayatın
Birer merhabaydı içtenmi idi bilinmez
Söylenen duyulurda samimimi idi görülmez
Nasihat değil son sözüm sana
Taktında kaçtın bir etiket bana
Kimsenin ahı kimsede kalmaz
Ömür biterde hesap kapanmaz
Alma sakın mazlum ahını
Seninde alırlar bir gün tahtını
Bilirim senin yolların bitmez...
Şerefsiz gömülür amma
Şerefsizler tükenmez.