Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

Selam sana gül goncası,
Gülün hası, Nur parçası..!
Seni tanımak bir lütuftur bilirim..!
Seni huri seni melek görürüm..!
Dostluğuna ben ömrümü veririm..!
Her anımda seninleyim,

Sen canıma okusanda ben sana kıyamam,
Eller seni para pare etsede ben vuramam,
Sevdam arşa uzanır peşindeyim duramam,
Hayalini kevser diye kadeh,kadeh içiyorum,
Volkan kaynıyor içimde boyutlardan geçiyorum…
Ey huri ey melek seni kördüğüm gibi seviyorum…

Umutlarım, bir, bir, neden sönüyor?
Sevdiklerim, neden, hep sırtını dönüyor?
Feleğe niyazım, neden, beni görmüyor?
Yanıyor bedenim, ruhum yanıyor,
Gözlerim ağlıyor, özüm ağlıyor...

Yalnızlık ölümden beter
Yeter felek artık yeter
Sen istersen dertler biter
“Tak” dedi canıma yeter

Yanıyor canım ağlarım

Bazen şahin olur yükseklerde uçarım
Bazen turna olur konar, konar göçerim
Sevdiğimi zirvelerden seçerim,
Yüce duyguların insanıyım ben.

Sevgi bende,sevda bende,aşkı bilirim

Aşılmaz denen dağları,
Adım, adım aşan bilir.
Sevda ile aşk yolunda,
Aşk için savaşan bilir…

Bülbül âşık olmuş güle,

Yüz yıl durmadan, küfür peşinde gittik,
Biz tek dişi kalmış canavara meylettik,
Bir elimizde sigara, diğerinde kadeh,
Biz ne ettik ise, kendi kendimize ettik…

Denize düşen misali yılanlara sarıldık,

Nasibim'den beni mahrum eyledin,
Şimdi ne haldeyim bir bilebilsen,
Oysa varlığınla bir dünya verdin,
Kalbim alev, alev bir görebilsen…

Neden mahrum ettin beni kendinden,

İffet abidesi gibi camdan bakarsın,
Duru bir su gibisin, şırıl, şırıl akarsın,
Derin bakışlarla, volkan gibi yakarsın,
Bilirim hamuruna, gül suyu katmış,
Allah bizi güzel, Seni özel yaratmış…

Lütfen açın perdeyi, cemalinizi görelim,
O gül cemalinizde, biz de kemale erelim...

Burcu, burcu koksun, has bahçenin gülleri,
Gül dalına konsun, şakısın bülbülleri...