Nurettin Akdeniz Şiirleri - Şair Nuretti ...

Anlayacağın gün, gelecek belki
Tutulmuştu dilim yaktı gözlerin
Sevdim söylediğim, sözlerin ilki
Ölüm sebebim di yıktı sözlerin

Kalacaktı elbet, amansız derde

Derdimi anlatıp yandıramadım
Sinem yaktığını bilmedi gitti
Özüne eceli konduramadım
Ağlasam ne olur, kalmadı gitti

Gönül yangınını söndüremedim

Kıyametler kopacak mahzun kalacak gönül
Hatalarım olsa da, bıkmasan olmaz mıydı?
Bedenim yaşar belki, ruhum ölecek gönül
Yuvam yurdum kül edip ,yakmasan Olmaz mıydı?

Yüreğime yükleyip hasretliğin yükünü

Gönlüne köprüler için çalıştım
Yanarken ölmeye sevip de böyle
Derdinle çileye hepten alıştım
Kanarken ölmeye sevip de böyle

Hasretin içimde dumansız yanar

Bulutlar üstünde dolaşmak ister
Yalnızca hayalde belki de düşte
Sonsuza koşmaya yoktur ki destur
İnsanın gönlünce olmuyor işte

Kimi muradını çarşıda arar,

Aşıp yüce dağların eteğinden
Sözlerin hep gelir bal olur gider
Tadın aldık feleğin köteginden
Gözlerin hep siler,el olur gider

Kalırsın geçmişte, hayat filminde

Sabah olur geceden iz kalmıyor
Dur durak bilmiyor uçuyor ömrüm
Ne kadar kaçsam da olmaz olmuyor
Adım adım üstten geçiyor ömrüm

Gönül ister bâkî ,bir söz bulayım

İyi güzel yok mu elbet var idi?
Nefsimi lâini isterdin ömrüm
Ruhum aklım bunlara hep kör idi
Bütün bu hepsine astardın ömrüm

Kula kulluk olmaz çok ise eğer Yarattığınaymış Rabbimin değer

Gün gelir vuslatla biter ayrılık,
Akıp giden zaman yitiyor ömrüm
Dünya yalan ancak sanki seyirlik
Ben istemesem de bitiyor ömrüm.

Yılları çalarken pervasız kader

Beyhude harcadık bunca zamanı
En büyük sermaye bitiyor ömrüm
Dertlenip çekerek zehir dumanı
Kanatları açtı gidiyor ömrüm

Umutlar ederek bekledim durdum