Nurettin Akdeniz Şiirleri - Şair Nuretti ...

Her gün yaprak yaprak öyle bitiyor
Güzellikler baki kalmıyor ömrüm
Çile dertler mızrak gibi batıyor
Zülmü asla aklım almıyor ömrüm

Tomurcuklar bile henüz açmadan

Her gün avucumdan akıp gidersin
Ufuklardan güneş doğuyor ömrüm
Suskunluğum içten yakıp yetersin
Şu dünyadan öyle soğuyor ömrüm

Yangınım içimden duman çıkarken

Gözler kör olmuşsa kulaklar sağır
Istediğin kadar ses verünle bağır
Akil olmazsa görmez duymaz
Hayatın yükü gereğinden ağır

Peşinden koşup yorulduğum,
uyanıp kalktığımda uykumdan
kendime geldiğimde; aldığım nefesim
Hasretinden bir çöl gibi susadığım

Tutulmuşum Ben bir güle, denize
Yıkmış geçmiş yüreğimi eze eze ,
haykırmışım yüreğimi;o güzel yüze
sevdamız yeter inan; her ikimize

Sevdanla yollara düştüm
Oy canım oy oy canım oy
Nasılda peşinden koştum
Oy canım oy oy canım oy

Hainler yurduna düştük

Vatan millet sevdası yakıyor Mehmetleri
Gençliğim baharında ülke can pazarında
Temizlik görev tümden hain ve namertleri
Hasta olmuştur güya düşmanın nazarında

Korkularım sensizlikten ibaret
Hayalini karanlığa kazarak
Sevmek kolay sabır etmek marifet
Geceleyin ay şavkında sezerek

Geceleyin hecelerim ismini,

Yürürken bir başıma hayatı adım adım
Çıkıverdin karşıma ayaklarım kesildi
Uykular rüyalarım bambaşka artık tadım
Bilmiyorum değişti birden hayat nasıldı?

Düşünmezdim kimseyi sanki kader yazıldı

Izdırabın adına, aşk koymuşlar
Hep yazanlar sevdalananlar olmuşlar
Çekilen hasreti,sıkıntıyı ondan bulmuşlar
Oysa ki aşk bir ızdırap,aşkın Bir ızdırap