Nurettin Akdeniz Şiirleri - Şair Nuretti ...

İnsan kırıldıkça keskinleşirmiş
Parçalayıp böldün mutlu oldun mu?
Izdırap çekerken pişkinleşirmiş
Dağıtıp giderken mutlu oldun mu?

Zannetme meyhane olmadı yolum

Ah ah felek ah sıra sana gelmiş diyeyim
Hele bak sen haddine tam çok bilmiş diyeyim

Bizler senin içinde sen bizim içimizde
Haydi sohbet edelim içim dolmuş diyeyim

Rabbime yönümü dönmek arzusu
Divanında kalmak nasip eylesen
Kefenim biçmeden mevta terzisi
Emrin kaim kılmak nasip eylesen
🤲
Kapılıp gâile hayat selinde

Değeri destanmış eski aşkların
Zamane sevdası kısacık heves
Yok ederin insan,olsa köşklerin
İştigalin hayra edilse bahis
Ömür işte geçer sadece nefes

Ömrümün baharı bilmeden geçti
Ne söyleyebildim ne susabildim
Söküp atamadım, kaderim seçti
Ne söyleyebildim ne susabildim

Gözyaşım dinmedi, henüz silmedim

Neden yahu insan öldürüyorsun
Zalim cani hain Netenyahu'sun
Ocakları açık söndürüyorsun
Alem yüz karası Netenyahu'sun

Mazlum kanı ile doldun sen hâin

Bir hataydı artık, geldi geçti
Yorma artık gayri, neydi neydi
Sevdanın kurşunu, deldi geçti
Sorma artık gayri, neydi neydi

Hasretin bir başka,yürek yakar

Bir gün daha bitti veda diyerek
Ömrümü canımı feda ederek
Varlığın gönlüme gıda diyerek
Seslendim adını nida ederek

Zifir karanlığa közün vererek

Görmeyeli sanki, çok zaman olmuş
Ne yaptın hasbihal,edeyim senle
Hoş geldin demeyi, çok gördün dinle
Kimler ne söyledi, içinde dolmuş

Vesvese değildir,konuşan varmış

Yolunu gözleyip, gün gün özlemek
Karşılıklı duygu, hissetmek güzel
Sevgiliye aşkı, söylemek özel
Andığımda seni, meleğim demek

Hâr-ı ateşinde, kavrulup yanmak