Nuray Sarac Koparal Şiirleri - Şair Nura ...

Bir buseye sattım seni
Üzgünüm!
Oysa beni senin gibi
Daha önce kimse öpmedi...
Şimdi pişmanlık var
İki parmağımın arasındaki

Vedaları hiç sevmem ben

Ama bazen etmek zorunda kalırsın

Bu kaçınılmazdır artık...

Kederdeyim şuan,ruhum darlarda...
Annemle babamı özledim yine
İçim acıyor...
Yorgun bir kız çocuğuyum şimdi
Kimse teselli etmiyor şuan beni.
Yalnızlık bu kalemle akıyor

Gözyaşımda sen varsın!
Az önce sen,beni bir kez daha öpmedin...

Rüzgarın yerde naylonu uçuşturduğu
Sisli bir gecede,
Çöpten kağıt toplayan çocuktan

Sen bir düşün,
Sonra bulursun belki beni...

Kendimi yırtsam hikaye
Sen beni hiç anlayamayacaksın...
İyisimi ben susayım.

Allahım Dur De Bana!
Bu adamla ne yapacağımı bilmiyorum...
Seni seven kalbime deli diyorlar!
Ömrümde bir erkeği,
Öylisine değil,ölesiye sevdim!
Seni önemsediğim an kaybediyorum.

Bir mum,diğerinden önce biter bazen,
Suçlayamazsın! ..
Böyle olması gerekiyordur belkide...
Sen şu koltukta yatarken,benim seni
Kaçıncı seyredişim bilmiyorum...
Sil baştan aynı melodiyi,bıkmadan

Olmayacağım!

Seni bırakıp gittiğime

Asla pişman olmyacağım.

Metanetli ol! Derdin...

15 gün dayanabildim

Belki gelirsin dedim

Bir ölü gibi düşünüyorum şu an kendimi…
Üstelik hem günahkar,hem cennetlik.

Bir tuhaflık var yine ruhumda
Ne hırçın ne de sakin…
Mezarımı hazırlar gibiyim sanki…