Nuray Sarac Koparal Şiirleri - Şair Nura ...

Ölü şehrin sokakları,
Sessiz çığlıklarla dolu...
Her yerde cesed izleri
Çaresizlik kol boyu
Korku,lanet,sonsuz acı
Ve ölümün kokusu...

Ayazda içimi ısıtan güneş!

Bu kara kışta,gecenin soğuğunda

Sokak lambasının ucundan

Boşa kürek sallıyorum belkide

Benden geçtikten sonra

Gelmenin ne anlamı var...

Sana avuçlarım terleyerek yazarken
Dünyanın en mutlu insanıyım sandım!

Zaman durmuştu,,,
Özlem hazların en büyüğüydü...
Adı olmayan bir yerde

Beni dünyaya getiren eşsiz insan
Artık yoksun! Beni bırakıp gittin.
Buna dayanmak ne zor biliyormusun?
Sen bensiz hiç bir şey yapamazken
Bu dünyadan göçünü kabullenemiyorum.
Seni çok özlüyorum Annem!

Vee başladı yine sarhoşluğum...
Boş şişede falıma bakıyorum şimdi.
Giden gitmiş,geçmiş zaten geçmiş...
Gelecek ise,tam bir muamma...
Şuan,en dipte bir ben kalmışım...
Gözlerim uyku diyor,kadehim dur

Derinliklerine dalıp kaybolduğun
İki çift mavi gözdür bazen Aşk...
Öpmek için yanıp tutuştuğun
Gizemli bir adamdır ya da...
Belki kaçtıkça tutulduğun,
Aklından bir an çıkaramadığın

Görmeyen gözlerime ışık yansıyor...
Ağlayanlar hiç bu kadar güzel gelmedi
Duymayan kulaklarıma...
İçimde bir sızı var
Ama üşümüyorum artık...
Çığlık çığlığa bağırasım gelmiyor...

Bebeğim yanımda yokken
Kayboluyorum ben...
Hani hep bana bir şeyler yaz
Diyordun ya,
Aslında yazdığım çok şey vardı
Senden sakladığım.

Aşklar ağlaya ağlaya biter...
Avaz avaz canını
Senden alır öyle gider...
Aşk vahşi bir canavardır...
Kırmadık tarafını,
Kanatmadık yanını