Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Ah gönüllerde kederler:
ilmek ilmek sökülüp;
diyardan diyara itilip kovulasıcalar:

Bir yaprağın kıvrımında
Bir çiçeğin kokusunda,

Herkesin anladığı dilden konuşmaya
uğraş versende;
sonunda kendi dilinden konuşmak yakışır.

18:54 15.07.2016

İnsanın yaşama direnci
Doğuştan başlar.
Ruha yüklenmiş olguların
Arasında saf tutmak
Kendi seçimidir
Kader ipinin bir ucuda

Koskoca, ağırlığınca Yaşanmış bir ömür
yükselip sonsuzluğa ugurlanırken eller üzerinde,
geriye,tozunun zerresi kalır,
Iyisi,
kötüsü,
günahı,

Sen kendi gurbetinin ateşini yakmazsan içinde,
Mesafeler kıvılcım bile çıkaramaz, çevrende..


22:51 10.07.2015

Kendinden başkasını görmeyeni ,
kendi haline bırakmalı.

Susmaz Şiirler

9-59

Bir çoğumuz kendi içimizde gönüllü mahkumuz ,
yürek dilimizin kapısına kilit vurmuşuz
anahtarını okyanusa atmışız.

Susmaz Şiirler

İnsanoğlu her zaman,açgözlüdür
Tutuşarak Belki bir dağ başı,özlemiyle,
belki de,bilinmedik düz bir ova
Çıkar huzur aramaya...
Görmezden yetinmezden gelerek,huzurunu
Kendi içinde..

kalp kalbe bu kadar veremezdi acı
birinin içinde biri barınmasaydı.

23:02 07.04.2016

Bir kere ; yiğitlik sanmıştın kaçışı
ayrılık hep ezberindi
bakışlarından sudan bahanelerden ,
şimşekler çakıyordu.