Ey yabancı gitme sorularım var
susarsan şans sana bakar mı sandın
kimler üzdü engin gönlünü yıktı
anlatsan hal soran bıkar mı sandın
Tövbeli mi gönlün yaktın özünü
Seni bir yerden tanıyorum :
belki yıllar öncesinden ,
belki rüyalarımda,
belkide yaşanmamış yıllarımda
Yıldızının sana bürüdügü
eşsiz renk ; yeşil olmalı...
Her zaman ferahlatıcı tebessümün yüzünde
imreniyorum ;
hafif meltem esişiyle karşılıyorsun
hayatın tüm gamını...
Bir çizgi çekilir gam kasavetin üstüne
yıldızlar sönerken
güneş parıltılı giysisini giyinirken
her sabah umut yelkenleri
Biz bizeyiz işte...
kattık derdi derde sevinci sevince ...
isteklerimiz ,umutlarımız hayallerimiz ,
yaşam kaynagımız doga aynı ...
dagınık görülsekte kökümüz aynı ...
özleyince; ayrıcalık göstermeden
BİZİ BULANA
Sonunda farkımıza vardık ki !
Anlaşılmazlıklar içinde boğulmak üzereyiz...
Rehberimiz olan
yüregin bile sesi kesilmiş...
El kol göz dudaklar ipeksi saçlar
ayaklar emanet bizim değildir
nedir bu büyüklük kalpler kırışlar
dile söz emanet bizim değildir
BÖYLE SÜRECEK
Ayazda kalmış minik serçe
kalp çarpıntın duyulur
deli deli .
kurumuş sarmaşıkların arasından ,
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.