Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

özleyen bir yürek kadar eziyetli;
ve geveze yoktur
bezdirir canından
ta ki, ateşe dokunup dili yanana kadar.

14:18 09.02.2016

Bak bugün geziye çıkmış bulutlar,
Onlar akıp gittikçe akıl kalır mı bende?
Kimbilir!
Uğradıkları beldeler de,
Nelere şahit olacaklar!

Hayat hazmettirir zorlandıkça
her ne ise payına düşeni
dilersen kanayan anılardan arındırıyor
kızarsa elemini daglaştırıyor

giden ve kalan diye bir şey yoktu;
seven ve; sevmeyen vardı.


19:05 29.01.2016

Kuslarin kanadina;
Tutunarak seyreder
Ask alemi.

Seni görüp, sizamaz iceriye,
Aralamazsan tabiata

ben gidiyorum aklın bende kalmasın.
sende kalan aklımla da iyi geçin ki
bana geri dönmesin.

11:03 13.02.2016

Öğüt ver ne olur diline
bakışların çağırırken
o bana git demesin
aynı dalda yeşermişse
ihaneti öğrenmesin

hangi filmin ya da hangi gerçeğin;
sahnesinde yer almayı düşünüyorsun?
çıkmışsın gururunla kıran kırana
bitmeyen bir savaş alanına
kendini yıkmayı göze ala ala
cesaretin yoktu aşkın yolunu izlemeye.

Gizemli geceler yarınlara gebedir...
Bakarsın gün işiyinca
Borcunu ödemeyi hatırlar hayat ;
mutluluk cat kapı geliverir.
Yığınlar kapı önünde,
Seç içinden seçebildiğini...

Yaranamayıdsan, kendini yorma boşuna,
Yaralanma değer mi yolunda sürünmene,
Sen istemeden kendini kaybettirenlere,
Asla gelemeyecek olanlara çok yazık...

Boşver derim ki o değildir hayat rahatla,