Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Dur dokunma!
yoksa hareket ediyor toprak:
içinde yüzyıldır uyuyan;
bir yürek uyanıyor
daha yüzünü yıkamadan
gözlerini ovuşturmadan

Hayaller kurmaya zaman buluruz da;
nedense hayalleri gerçekleştirmeye zaman bulamayız.
Dikkatli bakan
en çok güler yüzlülerin yüzünde
acının kırgınlığın izini görür.
Saf tutarkende hakikatleri

Buğdayı öğütme işlemi bitmişse;
Değirmeni durdurmalı.
o saatten sonra
boş dönecek değirmenden;
altın dökülmesini beklemezsin.
Gözün; sadece ununda olur.

DURGUN AKŞAMLAR

Durgun akşamlar yine
küskün akşamlar
bilinmez kimlere nelere
yorgun ruha agır gelir

İnsan kendine değer verdim der de;
nedense bedenini hor kullanır:
elbiseyi taşıyan omuzlar olmasa;
ipek kumaşlar sandıkta dürülü kalır.

Ne düşkün zamanların acizliğini oynamalı!
Ne de gerçekleşmeyecek hayallerin
Peşinden koşmalı...
Hayat kolay şaşmaz çizdiği çizgiden,
Daha en başından farkına varmalı,
İyi niyetli gayretleri elden bırakmamalı...

saklımsın sorup durma bana seni,
ne olursun kalbimle düşman, etme beni
o gözünü budaktan esirgemeyen var ya
kıvrandırırken beni hazan,sancılarıyla.

şaşırırım nasıl bir cevap,vereceğim?

ölçülü olunmuyor sevmekte
ayırt etmeden sevmeli gönülleri
iyiliği davet eder iyi niyetler
düşmanın merdini de, dost bilmeli
ne dostlar vardır ki
yapmaz düşmanın yaptığını.

Yüksek binalara bakınca;
nedense aklıma hep toprak gelir.
yükselirken düşmek gibi.

19:15 04.01.2017

Birilerini yükseltip,
Birilerini düşürmek,
Bize ait değildir!
Biz kendi bulunduğumuz konuma bakalım,
Belki birileri de bizi düşürmeye uğraştadır,
Düştükmü? .14:13 01.08.2015