Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Bulanık yağmurlar;
dinene kadar
Umut ışığım içimde gizleniyor.

14:39 20.11.2016

Bu mevsim ; iç titretiyor
sert rüzgarlar mevsimi .
Dinmiyor acı ; acıtan esişleri .

Dinmelidir artık
hangi yönden ;eserse essin .

Mutluluğun kaynağı;
düşüncelerin çizdiği yolun
Kıvrımlarında gizli...
O yolu;
yılmadan,yorulmadan yürümek gerek:
Yürürkende,

Sana ihanete ayarlı değil yüreğin;
dinle sesini; kaybeden olmazsın.

12:06 21.01.2016

El etek öpmek değildir aşkını itiraf,
Yürekte açan elvan elvan gülleri
Elbirliğiyle can suyuyla sulamak
Kalbin sesini daha gürce duyurmak...
Umutlar tükenmeye yakınken bile,
Ona seslenmeye cesaret edebilmek.

sarılmıştı bir zamanlar etrafım,
dostunum diyenlerimle…
çünkü ben çok iyi bir dinleyiciydim;
adeta sabır taşının görevini üstlenmiştim.
ne zaman ki çatırdadım en derinden;
kendi birikimlerim yüzünden

Yasam sanati okulunda,
Alacagin diploma,
Ancak ölüm aninda.

Ağacın gövdesine inmişti balta
kalın gövdesiyle bir darbede yıkıldı ağaç :
sordular çabucak pes edişinin nedenini
cevapladı ağaç :
çünkü ağacım
sonum en baştan belliyken

Dur,otur,kos,
Sonra da; yasama öl diyecekler! .
Nefes alışlarımdan
onlar sorumluymuş gibi! .

9:26 07.02.2017

Özlemim olsa da,
Kekik kokan bir dağda
Temiz havayı çekmek ciğerime.
Sözlerinde bulurdum o ferahlığı,
Gri bir perde çekili los odam da
Kavuşurdum sonsuz bir huzura...