Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Akıl ağacının dalları uzadıkça;
artar kırılganlığı.
Farkının farkına vardıkça;
Bir o yana
bir bu yana sallanışıyla
öteki ağaçlara çalım atar

Kimlerle, o kadar samimi olduk ki !
Dualardan başka.


19:37 24.11.2015

Sadece körleniyor zamanla acıların üstü,
Arada deşeliyorlar çıkmak için toprağı
İşte o zaman yanıyor can, özüne tütüyor
Kimselerin göremediği "o "dumanı.

21:59 02.09.2015

Dünya düzenidir bu böyle kabuldur,
Düzelemez edilen büyük bir gayretle.
Acımakla karıştırılmaz yüklü duygular,
Hele de adı sanı belli olmaz gönüllerde.

Tabiki ben beni çok iyi bilirdim de,

Nasıl bir hayat bekliyordu ki bizi!
tuzsuz, yagsız, acısız,
tatlısız mı!
herşey tersine dönse ne çıkar bir gün de; tersine dönecek dünyanın çarkı.

Dur dokunma!
yoksa hareket ediyor toprak:
içinde yüzyıldır uyuyan;
bir yürek uyanıyor
daha yüzünü yıkamadan
gözlerini ovuşturmadan

Hayaller kurmaya zaman buluruz da;
nedense hayalleri gerçekleştirmeye zaman bulamayız.
Dikkatli bakan
en çok güler yüzlülerin yüzünde
acının kırgınlığın izini görür.
Saf tutarkende hakikatleri

Buğdayı öğütme işlemi bitmişse;
Değirmeni durdurmalı.
o saatten sonra
boş dönecek değirmenden;
altın dökülmesini beklemezsin.
Gözün; sadece ununda olur.

İnsan kendine değer verdim der de;
nedense bedenini hor kullanır:
elbiseyi taşıyan omuzlar olmasa;
ipek kumaşlar sandıkta dürülü kalır.

Ne düşkün zamanların acizliğini oynamalı!
Ne de gerçekleşmeyecek hayallerin
Peşinden koşmalı...
Hayat kolay şaşmaz çizdiği çizgiden,
Daha en başından farkına varmalı,
İyi niyetli gayretleri elden bırakmamalı...