Nûr-i Vedûd Şiiri - Abdurrahman Tomtom

Kıldı zebûn beni çeşm-i boz u zülf-i siyâh hüsn-i betül, ihsân eylemez,
Nûr-ı el-Vedûd'a mazhardır bu meyl, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Yandı bu dil-i bî-çâre nâr-ı hicrân ile, ol yâr derde dermân eylemez,
Sırr-ı el-Câmi cem' eyler âlemi, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Tîr-i gamzesi sînemi çâk etti ol seng-dilin, lütf-ı şâyân eylemez,
Tecellî-i ism-i el-Latîf'tir medet, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Bend eyledi vuslatın bâbını ol zâlim, insaf kılıp feth-i zindân eylemez,
Açar bâb-ı rahmeti ism-i el-Fettâh, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Nîş-i tâbib şifa verir bu dildeki yareye, ol feryâd-u figân etme de,
Nûr-ı el-Şâfî derman ola her derde, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Cevr ile yaktı ol mâh-veş, rahmini bir dem ayân eylemez,
Yegâne mâşûk-ı hakîkî el-Hakk'tır, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Lutf sandım ol belâyı, meğer imtihân imiş, ol yâr rahm ü ihsân eylemez,
Rahmet-i ism-i er-Rahîm'dir penâhım, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Tevekkül kıl bu derd ü belâya, ol yâr imdâd u ihsân eylemez,
Hayrü'l-Vekîl'dir ism-i el-Vekîl, dil Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.

Yanma nâr-ı aşk-ı mecâz ile kim ol Rahmâni nâr nûrân eylemez,
Nûr-ı ism-i en-Nûr'dur maksûd-ı dil, Hakk'tan gayrısın cânân eylemez.