Gazel-i Rahmâni Şiiri - Abdurrahman Tomtom

Yakdım nice cânı rüyûm dergâh-ı Rahmân'a değmez
Lütfû nihân olsa da ol hikmetsiz ihsân eylemez

Çeşm-i boz u zülf-i siyâh hüsn-i betûledir nazârım
Ârif ol bilir dil Hayy'dan gayrıya meylân eylemez

Sanma nefsî meftûn eden bir sûret-i fânî imiş
Nûr-ı el-Vedûd'a eren gayrıyı cânân eylemez

Bî-nihâyet cürm ile gelesem de bâb-ı Rahmân'a
Ol Lâtîfdir lütfûnu men eyleyen hırs u noksân eylemez

Vermez ol betûl-i cânânı hayr-ı kulundur murâdı
Şâh-ı Kerem hükmünde gayr-ı hikmet eylemez

Hicrân odunda yandı dil sabr ile buldu vuslâtı
Her nârı gülzâr eyleyen bîçâre hüsrân eylemez

Lisânım inkâr eyler dilim ikrâr eyler ol cânânı
Divânım sîne-i betûl içündür, özge dildâr eylemez

Yanar bu dil aşk-ı betûl içün ne feryâd eylesem nâfile
Meyli sâfîr üstündedir, bu bîçâreye yâr eylemez

Rahmânî der âsî kulam, haddime olmaz imkân-ı inkâr
Rahmân kapısun çalanı lütfûyla hüsrân eylemez