Benim bütün herkes için istediğim, sadece cennet-i ala;
Siz de biraz gayret edin! Kulluk edin! beklemeyin hala...
Elif, be, te, se;
Canımı veririm,
Yeter ki istese.
Cim, ha, hı, dal;
Yalnız bırakma beni,
Mustafa’m nereye böyle,
Uykularım kaçıyor.
Sevmek en büyük çile;
Tefekkürü aşıyor.
Alnımda kara leke,
Allah’ın dinini yeryüzüne hakim kılmaktır tek amacım;
Bu uğurda yaşamayı gerektirir zaten benim inancım...
Vasiyetimdir bu;
Kızım Sena’ya,
Oğlum Mahir’e.
1974’de geldim,
İstanbul denen
Bu koca şehre.
Delidir deli!
Çektiği çile.
Sen başını sağa sola eğ dur,
Konuştuğunu anlamaz bile.
Delidir deli!
Abi’m hasta;
Çalışmıyor böbrekleri.
Daha genç yaşta;
Daha bitmedi görecekleri.
Abi’m hasta;
Bu ömrümün sonbaharı;
Ne bir arzu, ne istek.
Ağaçların sarı yaprakları,
Dökülmekte tek tek.
Yenilgiyi kabul ettim;
Vallahi hepimiz mahkumuz,
Hem de insan olmak suçundan...
Madem emaneti yüklendiniz,
İnsan biraz olsun tutar ucundan...
Saatler düşüncenin tam ortasında,
Zaman belli belirsiz bir kavram.
Geçmiş geleceğin hatasında,
Tek çıkar yol: İSLAM...
Biz onun sadece şiirlerini değil, kendisini de çok seviyoruz...